பெண்களுக்கான சுதந்திரமும் உரிமையும்

காட்டுக்குள்

வேட்டையாடச் செல்பவர்கள்
உல்லாசச் சுற்றுலா செல்பவர்கள்
முதலில் காடு குறித்த அறிவும்
மிருகங்களின் தடமறியும் தெளிவும்
பாதுகாப்புப் பயிற்சியும்
காட்டுக்கென பிரத்யேக உடைகளும்
கூடுமானவரையில் இரவுப் பயணம்  தவிர்த்தலும்
மிக மிக அவசியம்

ஏனெனில்
மிருகங்கள் பசி ஒன்றையே
பிரதானமாகக் கொண்டவை
கலை கலாசாரம் பண்பாடு என்கிற
பாசாங்கெல்லாம் அவைகளுக்கில்லை

அதைப் போலவே
நாட்டுக்குள்ளும்
பணி நிமித்தம் செல்லும் பெண்களாயினும்
பள்ளி செல்லும் பிள்ளைகளாயினும்
ஏன் பச்சிளம் பெண் குழந்தைகளாயினும்
முதலில் காடாகிப்போன நாடு குறித்த அறிவும்
இரண்டு கால் மிருகங்களின் வெறியறியும் தெளிவும்
பாதுகாப்புப் பயிற்சியும்
ஒட்டுமொத்தமாய் மூடிய உடலுடனும்
கூடுமானவரையில் பகலில் பயணித்தலுமே
மிக மிக  நல்லது

எனெனில்
பசியெடுத்தபுலியும்  வெறி பிடித்தசிங்கமும்
பயமின்றி உல்லாசமாய் உலவித் திரிய
பாவப்பட்டஅணிகளும்  பரிதாபக்குருவிகளும்
பதுங்கித் திரிகிற "புண்ணிய பூமியில் "
பெண்களுக்கான சுதந்திரமும்  உரிமையும்
வேறெப்படி இருக்கச் சாத்தியம் ?

இரவும்  இருளும்  தனிமையும்
ஆண்களின் ஆளுகைக்குட்டதாக்கிப் போன
தரங்கெட்ட பூமியில் பெண்களின் நிலை
வேறெப்படி இருக்கச் சாத்தியம்   ? 

தாய்மை

அகன்று விரைந்து பரவிஆக்ரோஷமாய்
ஊர் மிரட்டி ஓடியது
அகண்ட காவேரி.
அதனுள்
இருப்பிடம் தெரியாது
கரைந்து கிடந்தாலும்
தான் தான் காவேரி என
பெருமிதம் கொண்டிருந்தது
தலைக்காவேரித் துளி நீர்.

அதிகாலைப் பொழுதில்
மெல்ல மெல்ல விரியும்
பூவிதழ்களாய்
வ்ளர்ந்து விரிந்து
வாசல் நிறைத்து நின்றது
மார்கழி மாதத்து வாயிற்கோலம்
அதன் முழு வளர்ச்சியில்
தான் முற்றாய் மறைந்துபோனாலும்
அதனை நிர்மானித்த பெருமிதத்தில்
மன நிறைவு கொண்டது கோலப்புள்ளி.

சொற்க் காம்புகளின் உச்சியில்
பூத்துச் சிரித்த
உணர்வுப் பூக்களைத்
தாங்கிய போதையில்
மண்மறந்து வானம் தொட
முயன்று தள்ளாடியது ஒருகவிதை
அதிகம் அறியப்படாது
உள்ளடங்கிக் கிடந்தாலும்
கவிதைக்கு உயிர்தரும் மகிழ்வினில்
வேராக உள்ளிருந்தே
பெருமையில் திளைத்தது
கவிதை தந்த கரு

பட்டம் பதவி தந்த
வசதி வாய்ப்புகளில்
ஊரெல்லாம் வாய்பிளக்க
வானம் தொட்டு நின்றான்
வறுமை அறியாதபடி
பொத்தி பொத்தி வளர்த்த பிள்ளை
சுட்டெரிக்கும் வறுமைக்கு
துளி நிழல் தாராது போயினும்
விஸ்வரூபம் எடுத்து நிற்கும்
அவனின் வளர்ச்சி கண்டு
அவனிருந்த அடிவயிறு தடவி
ஆனந்தம் கொண்டது தாய்மை

தொடரும் பரிசும் தொடரும் மகிழ்வும்

பதிவுலக பிதாமகர் வை.கோ அவர்கள்
பதிவுலகுக்கும் மற்றும் பதிவர்களுக்கும்
மகிழ்வூட்டும்படியாக நடத்திவரும்
சிறுகதை விமர்சனப் போட்டியில்" காதல் வங்கி"
என்னும் சிறுகதை விமர்சனத்திற்கும் முதல் பரிசு
பெற்றதன் மூலம்தொடர்ந்து
நான்காவது முறையாக முதல் பரிசினைப்
பெற்ற மகிழ்வினைத் இப்பதிவின் மூலம்
தங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் பெருமிதம் கொள்கிறேன்

முதல் பரிசு மட்டுமல்லாது
வஸிஷ்டர் வாயால் பிரம்ம ரிஷி எனப்
பெயர் பெறுதலைப்போல  மிகச் சிறந்த பதிவர்
திருவாளர் வை.கோ அவர்கள் மூலம்
சிறந்த விமர்சகர் எனப் பட்டம் பெற்றதையும்
பெறுதற்கரிய பெரும் பேறாகக் கருதுகிறேன்

மேற்குறித்த கதைக்கான இணைப்பையும்
(http://gopu1949.blogspot.in/2014/02/vgk-04-01-03-first-prize-winners.html )
அதற்கு நான் எழுதிய விமர்சனத்தையும்
இத்துடன் இணைத்துத் தருவதில் மகிழ்ச்சி கொள்கிறேன்


காதல் வங்கி   (http://gopu1949.blogspot.in/2014/02/vgk-04.html )
---------------------------------

கதைக் களம் வங்கியாக இருப்பதால்
இது வங்கிக் காதலாகத்தானே இருக்க வேண்டும் ?
இது என்ன காதல் வங்கி  ?
.
கதை என்று சொன்னால் ஒரு திருப்பம்
ஒர் அதிர்ச்சி ஒரு எதிர்பாராத புரட்சிகரமான முடிவு
எனவெல்லாம் தானே இருக்கவேண்டும் ?

எந்த வித சிறு அதிர்வும் இல்லாது
ஒரு சொகுசுப் பேருந்தில்
நேர்கோட்டுப்பாதையில் பயணிப்பதைப் போன்றுச்
செல்லும் இந்தக் கதை எந்த வகையில் சேர்த்தி ?

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது .
காலச் சூழலுக்குத் தகுந்தாற்போல தன்னை
மாற்றிக் கொள்ளாத எதுவும்பிழைக்கமுடியாது
நிலைக்க  முடியாது எனவெல்லாம்
பயிற்றுவிக்கப்படுகிற இந்தக் காலத்தில்
பழமையை இன்னும் சரியாகச் சொன்னால்
பழைய பஞ்சாங்க வாழ்க்கை முறையை
சிறப்பித்துச் சொல்லும் இந்தக் கதையை
இதன் கருத்தை எப்படி ஏற்றுக் கொள்ளமுடியும் ?

இந்தக் கதையைப் படித்து முடித்ததும்
இப்படிப்பட்ட எண்ணங்களெல்லாம்  உங்களுக்குத்
தோன்றினால் நிச்சயம் தவறே இல்லை
தோன்றவில்லையெனில்தான் அது தவறு

ஏனெனில் ஒரு படைப்பைப் படிக்கிற அனைவரும்
படிப்பாளியின் போக்கில்  அவரது நோக்கில்
படித்துப் பின் அதை நம் போக்கில் புரிந்து கொள்ள
முயலுகிற வழக்கம் எல்லாம் மாறி
வெகு காலமாகிவிட்டது

நாம் எல்லோரும் எல்லாவற்றிலும் சரியோ தவறோ
ஒரு கருத்துகைக் கொண்டிருக்கிறோம் அல்லது
ஒரு கருத்தைக் கொள்ளும்படியாக
பயிற்றுவிக்கப்பட்டிருக்கிறோம்

நம் கருத்துக்கு ஒத்துப் போகிற கதையெனில்
அதிலுள்ள பிற சிறப்பு அம்சங்கள் குறித்து
அலசி ஆராயத் துவங்குகிறோம்.மாறாக இருப்பின்
அப்படைப்பைக் குதறித் தள்ளத் தயாராயிருக்கிறோம்
அல்லது கண்டு கொள்ளாது புறக்கணித்து
ஒதுங்குகிறோம்

இந்தக் கதையை விமர்சிக்கும் முன்னால் இவ்வளவு
நீண்ட முன்னுரை எழுதுவதன் காரணமே
இந்தக் கதை இப்படி இரண்டு எல்லைக் கோட்டின்
அருகில் இருந்து ஆராயாது இயல்பாக அணுகி
 ரசிக்கவேண்டிய கதை என்பதால்தான்

பொதுவாக வங்கியெனச் சொன்னால்
 பணம் போடும் இடம் எடுக்கும் இடம்
 என்பதைவிட பணம் இருக்கும் இடம்
எனத்தான் நாம் பொருள் கொள்கிறோம்

அந்த வகையில் இந்தக் காதல் வங்கிக்கான
பொருளாக காதல் இருக்குமிடம் நிலைக்குமிடம்
எனச் சொல்லலாம்

அடுத்ததாக காதல்
உலகில் அனைத்து மொழிகளிலும் அதிகமாக
விளக்கம் சொல்லப்பட்ட இன்னும் மிகச் சரியாக
விளக்கம் சொல்ல முடியாத சொற்கள்
 எனச் சொன்னால் அது நிச்சயம்
கடவுள்,கவிதை,காதல் என்கிற
மூன்று சொற்களாகத்தான் இருக்கமுடியும்

இந்தக் கதை பூடகமாக அந்தக் காதலுக்கு
அருமையான விளக்கம் சொல்லிப்போகிறது
என்றால் நிச்சயம் மிகையில்லை

மனித வாழ்வுக்கு அத்தியாவசியத் தேவையாக
உணவு, உடை ,இருப்பிடம் எனச்
சொல்வதைப்போல உண்மையான காதலுக்கு
உடல் ,உணர்வு,ஆன்மா
இவைகளின்  ஒத்திசைவு அவசியத் தேவை

ஒரு உடல் வெறி கொள்ள ஒரு உடல்
மறுப்பது எனில் அது காமக் காதல்

இருவரின் உடல் மட்டும் ஒத்துச் செல்கிறது
எனில் அது மிருகக்காதல்

இருவரின் உடலும் உணர்வும் ஒத்துச்
செல்லுகிறதெனில் அது சராசரிக் காதல்

ஆன்மா மட்டுமே ஒத்துச் செல்லுகிறதெனில்
அது தெய்வீகக் காதல் எனச் சொல்லலாம்

இன்னும் சுருக்கமாகச் சொன்னால்
உடலில் துவங்கி  உணர்வில் வளர்ந்து
ஆன்மாவில் நிலை கொள்கிற காதலை விட
ஆன்மாவில் துவங்கி உணர்வில் வளர்ந்து
உடலில் முடிவில் சங்கமிக்கிற
(அல்லது சங்கமிக்காமலே போகிற ) காதலே
நிச்சயமாக தெய்வீகக் காதல்

ஜானகி ரகுராமன் காதல் நிச்சயம்
தெய்வீகக் காதல்தான்

இதைப் பூடகமாகச் சொல்லத்தான்
நாம்புரிந்து கொள்ளும்படியாகச் சொல்லத்தான்
ஜானகியின் தாயாரை நமக்காக சில சராசரி
மனிதர்கள் நோக்கில்
 (அவர் அப்படி இல்லையென்றாலும் )
சில கேள்விகள் எழுப்பச் செய்து அதற்கு
ஜானகி மூலம் அருமையான விளக்கமளிக்கிறார்

அவர் விளக்கம் மூலமே இது சராசரி
வங்கிக்காதல் இல்லை
இது காலம் கடந்து நிலைக்கிற காதல் வங்கி
என்பதுமிக எளிதாய் நமக்குப் புரிந்து போகிறது

பயண இலக்கு  மிகத் தூரமாக இருப்பவர்களுக்கு
அதிக வளைவு நெளிவுகளற்ற
நான்கு வழிச் சாலைகள் தான் ஏற்புடையது
என்பதைப்போல

மிக உயர்ந்த நோக்கத்திற்காக கதை சொல்ல
நினைப்பவர்களுக்கு சுவாரஸ்யம் கூட்டுவதற்காக
செய்யப்படுகிற நெளிவு சுழிவு யுக்திகள்
(எதிர் கதாபாத்திரங்கள், முரண் நிகழ்வுகள் )
நிச்சயம் தேவையில்லை.குறிப்பாக இந்தக்
கதைக்கு அது தேவைப்படவில்லை

முடிவாக ஏன் எதற்கு என்கிற கேள்விகளைத்
தொடர்ந்து நம் செயல்பாடுகள் இருக்குமாயின்
கலாச்சாரப் பண்பாட்டுக் குழப்பங்கள் நேர
வாய்ப்பே இல்லை

உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு உணவு என்பது போய்
அது நாக்கிற்கு என ஆனதைப் போல

சீதோஷ்ண நிலையிலிருந்து நம்மைக் காத்துக் கொள்ள
உடை என்பது போய் பகட்டுக்கு என ஆனதைப் போல

வாழ்வின் தேவைக்குத் தேவையான பொருட்கள்
என்பது போய் தன் செழுமையைக் காட்டுவதற்கு
என ஆனது போல

வாழ்வின் தேவைக்கு வேலை என்பது போய்
வேலைக்காக வாழ்வது என்பது போல

சிறந்த வாழ்வுக்கு காதல் என்பது போய்
உடலுறவுக்கு தலைவாசல் காதல் என்பது போல

வாழ்வின் அனைத்து நிலைகளிலும் மாறுதல்கள்
புதுமைகள் புரட்சிகள் என்கிற பெயரில்
அர்த்தமற்ற அழிவைத் தருகிற போக்கே
தொடர்வதற்குப் பதில்அர்த்தமுள்ள உயர்வைத்
 தருகிற உன்னதமான பழைமையும்
பழைய பஞ்சாங்கமுமே தொடரலாமோ
என்கிற ஆதங்கம் அனைவர் மனதிலும்
இன்றையச் சூழலில் வரத்தான் செய்கிறது

மாறுதலும் புதுமையும் உயர்வையும் நன்மையையும்
தருமாயின் வரவேற்கத்தக்கதே.
அதுவே அழிவையும் நலிவையும் தருமாயின்
நிச்சயம் மாறுதல்களை நாம்
மறுபரிசீலனை செய்யத்தான் வேண்டும் எனும்
ஒரு திடமான கருத்தை இக்கதை நம்முள்
ஏற்படுத்திப் போவது நிஜம்

சென்ற விமர்சனப் போட்டியில் திரு, ரமணி அவர்கள்
அலசி காயப்போடுவது மட்டுமல்ல விமர்சனம் எனக்
குறிப்பிட்டிருந்தார்.அதுவும் சரிதான்

என்னைப் பொருத்தவரை விமர்சனம் என்பது
ஒரு ஸ்தலத்தைச் சேவிக்கச் செல்பவன் அந்த
ஸ்தலப் புராணத்தைத் தெரிந்து கொண்டு சேவித்தல்
எத்தனைச் சிறப்போ அதைப் போல

கதையின் அந்தராத்மாவை புரியச் சொல்லி விட்டு
வாசகனை அவன் போக்கில் கதையை படிக்கத்
தூண்டுவதும் நல்ல விமர்சனமாக இருக்க முடியும்

அதனாலேயே கதையின் சுருக்கத்தை  சிறந்த
வரிகளைக் கோடிட்டுக் காட்டும் (அதிகப் பிரசங்கி )
வேலையை நான் செய்யவில்லை

ஒரு நெல்லை நூறு நெல்லாக பெருக்கிக் காட்டுதல்
மூலம் ஒரு நிலம் செழுமையான நிலம் என
தன்னை நிரூபிப்பதைப் போல

ஒரு சிறுகதை வாசகனுக்குள் பல்வேறு தொடர்
சிந்தனைகளை  பெருக்கிப் போகிறதெனில் அதுதான்
மிகச் சிறந்த கதை

வேறு அத்தாட்சிகளும் சான்றிதழ்களும்
அதற்கெதற்கு ?

கதையைப் படிப்பவர் அனைவரின்
சிந்தனை விளக்கைச் சிறப்பாகத் தூண்டி
நன்றாக ஒளிவிடச் செய்யும்
அற்புதமான கதையைத் தந்தமைக்கு
மிக்க நன்றியும் தொடர வாழ்த்துக்களும்  வை ,கோ சார்.

குறிப்பு

 இப்பதிவின் நோக்கமே  யான் பெற்ற பரிசை
தாங்களும்  பெறுவதன் மூலம்  இப்போட்டிக்கு
பெருமை சேர்க்கவேண்டும்   என்பதற்காகவே

வாழ்த்துக்களுடன்.......

நச்சரிக்கும் படைப்பின் சுகம்

நான் எழுத அமர்கிற வேளையும்
எதிர்வீட்டுப் பாட்டி
பேரனுக்கு சோறுட்டத் துவங்கும் வேளையும்
ஏறக்குறைய ஒன்றாகவே இருக்கும்

பாதித்த கருவினை உணர்வினை
படைப்பாக்க நான் செய்யும் அசுர முயற்சியும்
பேரனுக்கு ஊட்டிவிட பாட்டி செய்யும் பிரயத்தனமும்
உத்தேசமாக ஒன்று போலத்தான் இருக்கும்

உணர்வின் வீரியத்திற்கேற்ற
வார்த்தைகளைத் தேடி நான் தத்தளிக்கையில்
பிடிவிட்டு கீழிறங்கி ஓடும் பேரனைத்
தூக்கத் துரத்திக் களைப்பாள் பாட்டி

முதலடி  மிகச் சரியாக அமைந்தால்
தொடர்வது எளிதென நான் ஆழ்ந்து யோசிக்கையில்
இறுக மூடிய உதட்டினில் ஒரு கவளம் போனால் கூட
ருசி உண்ண வைக்கும் எனத்  தொடர்ந்து
முயல்வாள் பாட்டி

நான் கிறுக்கிக் கிழிக்கும் பேப்பரைக் கண்டு
"பழுக்காத காயோடு ஏனிந்தப் பாடு
கருவைக் கனிய விடுங்கள்
 கவிதைத் தானாய் வருமென"நக்கலடித்துப் போவாள்
 இல்லக் கிழத்தி

பேரன் படுத்தும் பாட்டைக் கண்டு
"வயித்தைக் கொஞ்சம் காயவிடு
பசித்தால் தானாய் வருவான்" என
புத்தி சொல்லிப் போவான்
அவசர வேலை அப்பன்

விளைச்ச்சல் தரும் மகிழ்வை விட
விளைவிக்க படும் பெரும்பாடே
பெரும் மகிழ்ச்சி என்பது விவசாயிக்குத் தெரியும்
வியாபாரிக்குத் தெரிய வாய்ப்பில்லை
 என்பதுவும்

பரிமாறிப் பார்க்கும் மகிழ்வை விட
ஊட்டப் படும் பெரும் பாடே
அதிக சுகம் என்பது படுகிறவர்களுக்குத் தெரியும்
பார்க்கிறவர்களுத் தெரிய வாய்ப்பில்லை
என்பதுவும்

உயிர்க்கருவை பத்து மாதம்உள்ளுக்குள் தாங்குதல்
 வலியெனினும் அலுப்பெனினும் அதிலுள்ள சுகம் அனுபவிப்பவர்களுக்குத்தான் தெரியும்
தத்தெடுத்தவர்களுக்கத் தெரிய வாய்ப்பில்லை
என்பதுவும்

சட்டெனப் பிறக்கிற படைப்பினும்
பாடாய்ப்படுத்திப் பிறக்கும் படைப்பும்
உள்ளிருந்து  நச்சரிக்கும் படைப்பும் தரும்
 சுகத்தின் அருமைஎத்தகையது என்பதுவும்
படைப்பாளிக்குத்தானே முழுமையாத் தெரியும் !

இணைத்துக் கொள்வதில் உள்ள சுகம்

நான் விழிக்கும் முன்பே
கதிரவன் விழித்துத் தன் ஒளிக்கரங்களால்
உலகை அணைக்கத் துவங்கியிருந்தான்

தோட்டத்துப் பூக்களும்
மலர்ந்து சிரித்து மணம் பரப்பி
சூழலை ரம்மியமாக்கி கொண்டிருந்தன

சின்னஞ் சிறு பறவைகளும்
கூடுவிட்டுக் வெளிக் கிளம்பி
சந்தோஷக் குரலெழுப்பித் திரிந்தன

இவையெல்லாம்
அவைகளில் இயல்பு இயற்கையின் நியதி என
எண்ணித் திரிந்தவரை
எனக்கும் அவைகளுக்குமான உறவு
அன்னியமாகத்தான் இருந்தது

கதிரவனின் அதிகாலை விழிப்புக் கூட
என் தூக்கம் கலைத்து
என்னை விழிக்கச் செய்யத்தான்
என புரிந்தது முதல்

மலர்கள் சிரித்து மகிழ்ந்து
மணம் பரப்புதல் கூட
என்னைக் கவரத்தான்
என அறிந்தது முதல்

பறவைகளின் சந்தோஷப் பாடலும்
உற்சாகப் பவனியும் கூட
எனக்குள் அதை விதைக்கத்தான் என
உணர்ந்து கொண்டது முதல்

"உலகம் பிறந்தது எனக்காக
ஓடும் நதிகளும் எனக்காக " எனச் சொன்ன
கவிஞனின் உள்ளத்துணர்வு மட்டுமல்ல

விலகி நின்று ரசிப்பதை விட
இயைந்து போவதிலும
இணைத்துக் கொள்வதிலும் உள்ள
உண்மையான சுகம்
மெல்ல மெல்ல புரியத்தான் செய்கிறது

ஒட்டக் காய்ச்சிய உரை நடையே

காதல் உணர்வு  பூக்கையில்
சேர்ந்தே பிறந்து பரவும்
மகரந்த மணமே

வண்ண வண்ண வார்த்தைப் பூக்களைச்
சந்தச் சரடில் சேர்த்திணைக்க வளரும்
மனங்கவர் பூமாலையே

கவிஞனும் கற்பனையும்
கந்தர்வ மணம்புரிந்து
கூடிக் களிக்கப் பிறக்கும்
அற்புதக்  குழந்தையே

மடமை மரம் முறிக்க
சிந்தனைச் சிற்பிகளுக்கு வாய்த்த
 கூர்மிகுக்  கோடாலியே

தனிமைத் துயர் போக்கி
ஏகாந்த சுகத்தில் மிதக்கவிடும்
ரம்பையே ஊர்வசியே

குறிவைத்த இலக்கினை
மிகச் சரியாய்த்
தாக்கிக் தகர்க்கும் விசைமிகு  பான மே

எண்ணச் சுமைகளை
எளிதாக ஏற்றிச் செல்ல
ஏதுவான எழில்மிகு வாகனமே

தூங்கச் செய்யவோ
ஏக்கத்தைச்  தூதாய்ச் சொல்லவோ
கவலையை மறக்கவோ
களிப்பில் மூழ்கிச் சுகிக்கவோ
வாழ்வை ரசிக்கவோ
ரசித்தததை மிகச் சரியாய் விளக்கவோ

கவிதைபெண்ணே உன்னைவிட்டால்
உலகினில் மாற்று ஏது சொல் ?
என்றும்போல உன் அருளை
எமக்குநீ வாரிவழங்கிச் செல்

தேர்தல் புயல்

எங்களூரில் இருபதான ஜாதீயப் பிளவுகள்

கொடிகளின் சலசலப்பில்
எட்டாகச் சுருங்கும்
தேர்தல் புயலில்
கொடிகள் அகோரத் தாண்டவமாடுகையில்
எட்டு
மீண்டும்
இருபதாகிப் பல்லிளிக்கும்

எத்தனைமுறை காவடிஎடுத்தும்
அதிகாரச் சன்னதியின் திரைவிலக்காத
"மூலவர்களெல்லாம்"
"உற்சவ மூர்த்திகளாக" உருமாறி
குடிசை வாயில்களில்
நாளெல்லாம் தவமிருப்பர்

கொள்ளையடித்ததுதானே
கொடுக்கட்டும் என
துண்டுக்குப்பதில் வேட்டியையே
விரித்துக் காத்திருக்கும்
"கெட்டிக்கார" மக்கள் கூட்டம்

கொடுக்கவா செய்கிறோம்
விதைக்கத்தானே செய்கிறோம் என
அதிகாரத் துணையோடு
இரவில் வீடுவீடாக
"கவர்" கொடுத்துப்போகும்
"வெறி" பிடித்த வேட்பாளர்கள் கூட்டம்

அணில்களும் பட்டாம்பூச்சிகளும்
நேரம் சரியில்லை என
வீதி விட்டு ஒதுங்கி
வீட்டு மூலைகளில்
'முக்காடிட்டு' அமரும்

பாம்புகளும் ஓநாய்களும்
பொந்து விட்டு வெளியேறி
வீதிகளில்
"விட்டேத்தியாய்" உலா வரும்

துண்டு இழந்து வேட்டி இழந்து
அம்மணமானது தெரியாமல்
வார்த்தை ஜாலங்களில்
வான வேடிக்கைகளில்
மெய் மறந்து நிற்பர்
'திருவாளர்' பொதுஜனம்

நானே பெரும்பூதம்
நானே கருப்பணசாமி என
உறியடித்து
தீவட்டி சாட்டைகளோடு
ஊர் மிரள
ஊர் வலம் வந்து. . . .பின்
சிறிய தீய ஜந்துக்களுக்குக் கூட
சிறு தீங்கும் செய்யாது
மீண்டும்
வழக்கம்போல்
 மலையேடறிப் போகும்
அதிகாரமிக்க 'ஆணையம்'

(அடுத்த தேர்தல்  வந்துவிட்டது  ஆயினும்

நிலைமைகள் எப்போதும்போல்தான்  உள்ளது 

எனவே புதிதாக  ஒரு பதிவு  போடாமல் 

பழைய பதிவையே  மிண்டும்  பதிவாகத

தந்துள்ளேன்  )