சுதாரிப்பு சுப்ரமணி

கண்ணுக்கு மிகஅழகா
காதலிக்க வெகுஜோரா
பொண்ணுஒண்ணு பிடிச்சிப் புட்டேன்-இனிதான்
பிழைக்கவேலைப் பிடிக்கப் போறேன்

சமைப்பதற்கு மிகஎளிதா
இருக்குமாறு அண்டாகுண்டா
அமைப்பாக வாங்கிப் புட்டேன்-இனிதான்
சமைக்கவே பழகப்  போறேன்

நீந்துதலுக்கு ஏற்றதோதாய்
பார்ப்பதற்கும் கனஜோராய்
நீச்சலுடை எடுத்தே விட்டேன்-இனிதான்
நீர்தேடி  அலையப்  போறேன்

விசிலடிக்க நூறுபேரும்
மாலைபோட பத்துபேரும்
சரியாகப் பிடிச்சுப் புட்டேன்-இனிதான்
பேசிடவே பழகப் போறேன்

குர்தாவும் ஜோல்னாவும்
குறுந்தாடி இத்யாதி
கச்சிதமாத் தேத்திப் புட்டேன்-இனிதான்
கவியெழுதக் கற்கப் போறேன்

பொருள் என்பதற்கான பொருள்

பொருட்களின்
 பயன்பொறு த்து
அதன் பயன்பாடுபொறு த்து
 புனிதம் பொறு த்து
அதனதன் இடத்தில்
அந்த  அந்தப் பொருட்களை
தன் செயல்களுக்கு  உதவும்படி
வைப்பதுவும்
தன் வளர்ச்சிக்கு  அதனை
முறையாகப் பயன்படுத்துவதுவே
புத்திசாலித்தனம்

 மாறாக
 இடம் மாற்றிவைப்பது
குழப்பத்தை மட்டுமல்ல
கால விரயத்தை மட்டுமல்ல
பொருட்களின் பயன்பாட்டை மட்டுமல்ல
அந்தப் பொருளையே கூட
அதிகம் பாதிக்கக் கூடும்
அதன் மதிப்பையே கூட
முற்றாக அழிக்கக் கூடும்

ஆயினும்
பொருட்களுக்கு
கூடுதல்  இடத்தையும்
 எல்லா  இடத்தையும்
கொடுத்துவிட்டு
இடமின்றித் திரிவதும்
தடுமாறித்  தவிப்பதுவும்
நிச்சயம் புத்திசாலித்தனமில்லை

பொருள் என்பதற்கான பொருள்
கார் சாவி, செருப்பு ,பேனா எனத்தான்
இருக்கவேண்டுமா என்ன ?
அது ஜாதி மதம் அரசியல்
எனக் கூட
இருக்கலாம்தானே !

முட்டுச் சந்து

ஒவ்வொரு பண்டிகையின் போதும்
சட்டைக்கு அளவு கொடுக்கையில்
"கொஞ்சம் வைத்துத் தை
வளர்கிற பிள்ளை " எனச் சொல்லி
கொஞ்சம் பெரிதாகவே தைத்துக் கொடுப்பாள் அம்மா
என்றைக்கோ...எவனோ..அதன் காரணமாய்
"தொள தொள மணி "என வைத்த பெயர்
இன்றுவரை தொடர்ந்துகொண்டுதான் உள்ளது

கல்லூரிக்குள் நுழையும் நாள் முதலே
வேலைக்கான தயாரிப்புப் பணியில்
முழுவதுமாக என்னை முடக்கி வைப்பார் அப்பா
கல்லுரிக் கலாட்டா
நண்பர்கள் உல்லாசம் என
நான் கதைவிடுவதெல்லாம் கூட
சினிமா பார்த்துக் கற்றுக் கொண்டதுதான் 

சம்பாத்தியம் தந்த தெம்பில்
கொஞ்சம் நான்
நடுத்தரம் மீறிய உல்லாசத்தில்
மிதக்க நினைத்தாலும்
ஏன் நடக்க நினைத்தாலும் கூட
பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் குறித்து
உபன்யாசம் செய்து என்னை
ஓய்ந்து உட்காரச் செய்வாள் மனைவி.

நடுவயதில்
திமிறித் தாவிய தேவைகளை
அடக்கி ஒடுக்கிய மிதப்பில்
அல்லது அலுப்பில்
கொஞ்சம் ஓய்ந்து சாய எத்தெனிக்கையில்
பால் வைத்த நெற்பயிறாய்
பருவம் எய்தினின்று
என்னை பதறச் செய்வர் பிள்ளைகள்.
அதனால்
தொடரோட்டம் தொடர்ந்து தொடரும்.

அனைத்து கடமைகளையும்
செவ்வனே செய்து முடித்து
நிகழ்காலக் காற்றைக் கொஞ்சம்
சுவாசிக்க முயலுகையில்
செத்த நாக்கிற்கு கொஞ்சம்
சுவை காட்ட நினைக்கையில்
"பழைய நினைப்பா பேராண்டி.."என
பரிகாசம் செய்வான் நண்பன்.

எனக்கென்னவோ..இப்போதெல்லாம்...
கிழிந்த சாக்குப் பையில்
அடுக்கி வைக்கப்பட்ட அடுக்கு இலையை
எடுக்க முயலும் ஒவ்வொரு முைற்யும்
"காய்ந்ததை இன்று எடு
பச்சையை நாளை எடுக்கலாம்" எனச் சொல்லி
கடைசி வரையில்
பச்சை இலையில் சாப்பிடாமலே போன
பாட்டியின் நினைவுதான்
அடிக்கடி வந்து தொலைக்கிறது.

என்ன செய்வது...
உடலிருக்கும் இடத்திலேயே மனதை வைப்பதும்
எப்போதும்
நிகழ்காலத்திலேயே நிலைத்து நிற்பதுமே
"வாழுதல்"என்பது கூட
எதிர்காலத்தின் நீட்சி
ஒரு முட்டுச்சந்தில்
முட்டி நிற்கையில்தான்
எல்லோருக்கும் புரியத் துவங்குகிறது.

ஏஜெண்டுகள் தேவை

கம்பெனியின் பெயர் :  

ஆண்டவன் கம்பெனி

கல்வித் தகுதி :  

அது ஒரு பொருட்டில்லை

வயது  :  

அதுவும் ஒரு பொருட்டில்லை


தகுதி :  

பெருந்தன்மையான மனம் மற்றும்
வள்ளல் குணமுடையோர் மட்டும்


வேலையின் தன்மை :
 
தகுதி உடையோருக்குத் தேவையானவைகள்
உங்கள் மூலம் அனுப்பிவைக்கப்படும்
சேர்க்கவேண்டியவர்களிடம் அதை மிகச்
சரியாகச் சேர்த்துவிடவேண்டும்

தவிர்க்க வேண்டியவர்கள்:

தனது குறைந்தபட்சத் தேவைகள் தவிர்த்து
அதிகம் சேர்க்க விரும்புபவர்கள்

கூடுதல் தகவல் :

கடவுள் நம்பிக்கை ஒரு தகுதி இல்லை
பகுத்தறிவு வாதிகளும் விண்ணப்பிக்கலாம்
தனக்கென ஒதுக்கும் பட்சத்தில் கொடுப்பது நிறுத்தப்படும்
விளக்கங்கள் தரப்படமாட்டாது

தகுதியுடையோருக்கெல்லாம் வாய்ப்பளிக்க
வாய்ப்பு இருப்பதால் தகுதியுடையோர் அனைவரும்
நிச்சயம் விண்ணப்பிக்கலாம்

கம்பெனி நம்பகத்தன்மை குறித்து
விசாரிக்க முகவரி:

கர்ணன்,காம்
பாரி.காம்
எம்.ஜி,ஆர்.காம்


விண்ணப்பிக்க வேண்டிய முகவரி :

அவரவர் மனச்சாட்சி

விளம்பர உதவி :

யாதோரமணி,ப்ளாக் ஸ்பாட்.காம்

மனதின் ஓரம் இனிய நாதம்

சந்தம் ஒன்று நெஞ்சில் வந்து
கொஞ்சி நிற்கும் போது
சிந்தை தன்னில் வண்ணம் தந்து
தஞ்சம் கொள்ளும் போது
விந்தை போல வார்த்தை நூறு
வந்து வாசல் நிற்கும்
கங்கை போலக் கவிதை பெருக
தன்னைத் தந்து ரசிக்கும்

ராகம் ஒன்று மெல்ல வந்து
மனதை வருடும் போது
தாளம் உடனே தனயன் போல
தொடந்து இணையும் போது
மாயம் போல எதுகை மோனை
தானே வந்து நிறையும்
ஞாலம் போற்றும் கவிதை தந்து
தானும் அதனுள் மறையும்

மனது மெல்ல நினைவு கடந்து
கனவில் மிதக்கும் போது
கனத்த பெருமை என்னும் சுமையை
துறந்து கடக்கும் போது
மனதின் ஓரம் இனிய நாதம்
ஒன்று கேட்கக் கூடும்
கவனம் கொண்டால் அதுதான் சந்தம்
என்று தெளியக் கூடும் 

நல்லத் தாத்தா அன்புப் பேரனுக்கு

வசதி இன்றி தவிச்ச போது
வயிறு பசித்த தப்போ-இப்போ
வசதி வந்து சேர்ந்த போது
பசியும் போச்சு தப்போ

கடுஞ்சு ரொம்ப பேசி னாலும்
நட்பு இருந்த தப்போ -இப்போ
விரும்பி நெருங்கிப் பேசி னாலும்
பகையா மாறு தப்போ

சக்தி ரொம்ப இருந்த போது
ஆசை இல்லை அப்போ-இப்போ
சக்தி குறஞ்சு போன போது
எல்லை மீறு தப்போ

சொல்லத் தெரியா போது நிறைய
சொல்ல இருந்த தப்போ-இப்போ
சொல்லத் தெரிந்த போதுச் சொல்ல
ஏது மில்லை யப்போ

காலத் தோடும் சக்தி யோடும்
இணஞ்சு போடா யப்போ-இல்லை
வாழும் காலம் எல்லாம் உனக்கு
அவஸ்தை தாண்டா யப்போ

ஐந்தாண்டுத் தவம் தந்த வரம்

யானை மட்டும் தானா தலையில்
தானே மண்ணைப் போட்டுக் கொள்ளும்-தேர்தல்
நாளில் தவறாய் முடிவு எடுத்தால்
நாமும் போட்டக் கதைதான் அறிவோம்-மூடக்

குரங்கு மட்டும் தானா தானே
ஆப்பை அசைத்து மாட்டித் தவிக்கும்-தேர்தல்
நடக்கும் நாளில் காசைப் பார்த்தால்
நாமும் மாட்டிப் பின்னால் தவிப்போம்-திருட்டுப்

பூனை மட்டும் தானா கண்ணை
மூடிப் பாலைக் குடித்து மாட்டும்-நடக்கும்
தீமை கண்டும் ஊமையாய் இருந்தால்
நாமும் மாட்டிப் பின்னால் துடிப்போம்-செக்கு

மாடு மட்டும் தானா தினமும்
நடந்த வழியே நடந்துச் சாகும்-நாமும்
கூறு கெட்டு இந்த முறையும்
தவறைச் செய்தால் நசிந்துப் போவோம்-நீண்ட

தவமாய் ஐந்து ஆண்டு இருக்க
கிடைக்கும் வரமே நமது வாக்கு-இதை
மறந்து இருக்க வேண்டாம் என்றே
எழுதி வைத்தேன் இந்தப் பாட்டு