காதலின்றி கவிபிறக்கத் தகுமோ ?

மொழியின்றி ஒலிவாழக் கூடும்
ஒலியின்றி மொழிவாழத் தகுமோ ?
நினைவின்றி மனம்வாழக் கூடும்-உன்
நினைவின்றி நான்வாழத் தகுமோ ?

ஊரின்றி வழிசெல்லக் கூடும்
வழியின்றி ஊரிருக்கத் தகுமோ
நானின்றி நீயிருக்கக் கூடும்-இங்கு
நீயின்றி நானிருக்கத் தகுமோ ?

பயிரின்றி நீரிருக்கக் கூடும்
நீரின்றி பயிர்வாழத் தகுமோ ?
உழைப்பின்றி செல்வமதுவும் கூடும்-உன்
துணையின்றி மகிழ்ந்திருத்தல் தகுமோ ?

காடின்றி மழைபெய்யக் கூடும்
மழையின்றி காடிருக்கத் தகுமோ ?
கூடின்றி குயிலிருகக் கூடும்-உன்
காதலின்றி கவிபிறக்கத் தகுமோ ?

மாத்தி யோசி

கொள்கைகளை முடிவு செய்துவிட்டு
கூட்டணி அமைக்கத் துவங்கினால்
குழப்பமே மிஞ்சும்

கூட்டணி குறித்து முடிவு செய்து விட்டு
பின் கொள்கை முடிவெடுப்போம்
கொள்கைகள் தகமைத்துக் கொள்ளும்

பதவிகளை பிடித்து விட்டு
அதற்கானத் தகுதிபெற முயல்வோம்
அதுவே பிழைக்கும் பார்முலா

தகுதிப் பின் பதவி பெற முயன்றால்
பதவி நிரப்பப்பட்டிருக்கும்
பின் ஏமாற்றமே தொடர் கதையாகிவிடும்

கடனில் பொருட்கள் பெற்று
அனுபவிக்கத் துவங்கிவிடுவோம்
அதுவே இன்றைய வாழ்க்கை முறை

பணம் சேர்த்துப் பின் அனுபவித்தல் எனில்
வயதும் கடந்திருக்கும்
அனுபவிக்கும் மனமும் மாறித்தொலைக்கும்

தர்மங்கள் யுகத்தை முடிவு செய்வதில்லை
யுகமே தர்மத்தை முடிவு செய்கிறது
இந்தப் போதனை கூட நமக்குச் சாதகமே

மாத்தி மாத்தி யோசிப்போம்
பிராணவாயு கெட்டால் என்ன
பிராணாயாமம் செய்யப் பழகுவோம்

எல்லை மீறி யோசிப்போம்
உலகு எப்படி ஆனால் என்ன
நம்சுகத்தைக் காக்கப்   பயிலுவோம்

சிறுகதை விமர்சனப் போட்டி - தொடர்பாக

பதிவுலகப்  பிதாமகர்  வை.கோ   நடத்தி வரும்   - தொடர்பாக 
சிறுகதை  விமர்சனப் போட்டியில்  ஜாதிப்பூ  எனும் 
சிறுகதைக்கு  நான்  எழுதிய  விமர்சனத்திற்கு 
பரிசு கிடைத்தது  மகிழ்வளித்தது 
நடுவர்  அவர்களுக்கும்  வை.கோ அவர்களுக்கும் 
மனமார்ந்த நன்றி 

அடுத்து சூழ் நிலை  என்கிற  சிறுகதைக்கு 
 என் விமர்சனத்தை விட   மிகச் சிறந்த  விமர்சனத்தை 
அளித்தவர்கள் பரிசு பெறுவது  கூடுதல்  மகிழ்வளிக்கிறது

என்னுடைய  விமர்சனத்தை இங்கு  ஒரு பார்வைக்காக 
பதிவு செய்வதில்  மகிழ்ச்சி கொள்கிறேன் 

பரிசு பெற்றவர்களுக்கு  எனது மனமார்ந்த  நல்வாழ்த்துக்கள்   


சூழ்நிலை

இந்தக் கதைக்கான விமர்சனத்தினை எழுதும் முன்பாக
ஒரு விஷயத்தைப் பகிர்ந்து கொள்வது
எனது கருத்தை மிகச் சரியாக புரியவைக்க உதவும்
என நினைக்கிறேன்

தப்புத் தாளங்கள் என்று ஒரு திரைப்படம்
பாலச்சந்தர் அவர்கள் இயக்கத்தில் வெளிவந்தது
அதில் ரஜினி அவர்கள் பெரிய ரவுடியாகவும்
கதா நாயகி விலைமகளாகவும் நடித்திருப்பார்கள்
ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் இருவரும் மன ரீதியாக
ஒன்றுபட திருமணம் செய்து கொண்டு
 ஒரு முறையான வாழ்வைத் தொடர முயல்வார்கள்

ஆயினும் 
விலைமகளின் வீட்டிற்கு தொடர்ந்து வரும்
வாடிக்கையாளர்களின் தொந்தரவினால் மீண்டும்
அவர்கள் பழைய அவல வாழ்விற்கே 
திரும்ப வேண்டியநிலை வருவதாக படம் முடியும்

இதில் கவனிக்கவேண்டிய விஷயம் 
திருமணத்திற்குப்பின் அவர்கள் விலைமகளின் 
வீட்டில் மட்டும் இல்லாது வெளியேறி இருந்தால் 
இந்தத் தொந்தரவுகள் தொடரவழியின்றிப் போயிருக்கும்.
நமது பண்பாட்டு முறையின்படியும் கணவன் வீட்டில் 
குடியேறுவதுதானே முறையும் கூட

ஆனாலும் கதையின் போங்கு கெட்டுப்போனவர்கள்
திருந்துவதற்கு இந்தச் சமூகம் அனுமதிப்பதில்லை
என இருக்க வேண்டும் என விரும்பும்
 இயக்குநர் சிகரம் அவர்கள்அதற்கு வசதியாக கதையில் 
கதா நாயகனுக்குவீடு இல்லாதது போன்ற 
ஒரு நிலையை உருவாக்கிமிகச் சாமர்த்தியமாக கதையை
 நகர்த்திக் கொண்டு போயிருப்பார்
நாமும் சொல்லிச் செல்லும் நேர்த்தியில் நாம்
இந்தச் சிறு சாமர்த்திய நகர்த்தலை கவனிக்க 
மறந்து விடுவோம்

அதுதான் அந்தப் படத்தின் வெற்றியின் ரகசியம்
படைப்பாளியின் திறன் மிக்க சாமர்த்தியம்.

இந்தச் சூழ் நிலைக் கதையிலும் பதிவுலக சிறுகதை
ஜாம்பவான் மிகச் சாமர்த்தியமாக இந்தத் டெக்னிக்கை
மிகச் சாமர்த்தியமாகக் கையாண்டுள்ளார்

உண்மையில் ஒரு சுப நிகழ்வில் இருக்கையில் கேட்க
நேர்கிற அவலச் செய்தியை சுற்றி இருப்பவர்கள்
அறியாதபடி இக்கதை நாயகர் சமாளிக்கிற விதம்
வெகு வெகு அருமை.அது அனைவரும் அவசியம்
இது போன்ற சூழலில் அவசியம் கைக் கொள்ளவேண்டியப்
படிப்பினையும் கூட

ஆயினும் அவர் அந்த நிகழ்வு முடிந்து வெளிவந்தபின்
அவ்வாறு பேச நிகழ்ந்தச் சூழல் குறித்து
அவர் மனைவிக்கு உடன் தகவல் தெரிவிக்க வேண்டியது
மிக மிக அவசியம்.அதுதான் சரியானதும் கூட

ஆயினும் அப்படிச் செய்தால் கதாசிரியர்
இது போன்ற சூழலில் நடந்து கொள்ள வேண்டிய கருத்துக்கு
அழுத்தம் கொடுக்க இயலாது போய்விடும்

அதற்காகவே  அவர் மனைவிக்கு ஏற்படும்
மன அழுத்தத்தை நமக்குள்ளும் ஏற்றி நம்மையும்
அவரைப் போல எரிச்சலுற வைத்து முடிவாக
இறுதியில் தான் அப்படிப் பேசவேண்டி வந்த சூழலை
சொன்னவிதம் அவர் நம்முள் பதிய வைக்க விரும்புகிற
கருத்தினை மிகச் சரியாக ஆழமாக பதிய வைத்துப் போகிறது

ஒரு படைப்பாளி ஒரு படைப்பை படைக்கத் துவங்குகையில்
எந்தக் கருத்தை எந்த உணர்வை வாசகனிடம்
சிந்தாமல் சிதறாமல் கொண்டு சேர்க்கவேண்டும்
என விரும்புகிறாரோ அதில் மிகக் கவனமாக இருக்கவேண்டும்
அதன் போக்கிலேயே தனது சொல்லிச் செல்லும் யுக்தியை
மிகக் கவனமாகப் பயன்படுத்தவேண்டும்

இதற்கு ஒரு நல்ல வழிகாட்டிக் கதையாக அமைந்திருக்கும்
இந்தச் சூழ்நிலைக் கதையைப் படைத்திருக்கும்
பதிவுலகப் பிதாமகர் வை, கோ அவர்களுக்கு
எனது மனமார்ந்த நன்றியும் வாழ்த்துக்களும்....

கல்யாணியின் வாரீசுகள்

அப்பா ஜாதக்கட்டை எடுத்தவுடனேயே
புலம்பத் துவங்கினாள் கல்யாணி
"அம்மா என்னைப் புரிஞ்சுக்கோம்மா
எனக்கு இப்போ கல்யாணம் வேண்டாம்
நான் படிக்கனும் அப்பாகிட்டே சொல் " என்றாள்

" உன் அப்பன் யாரு பேச்சை
என்னைக்குக் கேட்டார்
 இது நாள் வரைஉன் அப்பாவை நீ
புரிந்து கொண்ட லெட்சணம் இதுதானா ?"
மன்ம் வெதும்பிச் சொன்னாள் அம்மா

கல்யாணி சோர்ந்து போகாது
அப்பாவைக் கெஞ்சினாள்

"கல்யாணி முதலில் என்னை நீ புரிஞ்சுக்கோ
அடுத்த வருடம் நான் ஓய்வு பெறனும்
அதற்குள்ளே உன் திருமணம் முடிக்கணும்
புரிஞ்சுதா ? " என்றார் கண்டிப்புடன் அப்பா

குடும்ப நிலவரம் புரியாது
சக்திக்கு மீறிய இடமாகக் கொண்டுவந்தார்
கமிஷனுக்கு ஆசைப்பட்ட புரோக்கர் மாமா

ஸ்வீட் கொடுத்து
எதிரில் அமர்ந்து வெட்கப் பட்டு
சீர் செனத்தி பேசிமுடித்தாலும்
"பெண்ணையும் பையனையும்
கொஞ்சம் தனியாக பேசவிடுங்கள்
ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ளட்டும் "
என்றார் முற்போக்கு மதராஸ் மாமா

புழக்கடையில் ஐந்து நிமிட நெளிசளுக்குப் பின்
"உனக்கு சினிமா பிடிக்குமா ?யார் படம் பிடிக்கும் ?"
என்றான் மாப்பிள்ளை

"பார்த்திபன் எனச் சொன்னால்
ஒரு மாதிரி நினைப்பாரோ என நினைத்து
"ரஜினி " எனச் சொன்னாள் கல்யாணி

ஆரம்பத்திலேயே குழப்பவேண்டாம் என நினைத்து
" எனக்கும்தான் "எனச் சிரித்தார் மாப்பிள்ளை

" கோழிக் குழம்பு சமைக்கத் தெரியுமா
எனக்கு அது ரொம்பப் பிடிக்கும் " என்றான்

தெரியும் என்பது போலவும்
தெரியாது என்பதுபோலவும்
குழப்பமாகத் தலையாட்டி வைத்தாள் கல்யாணி

தனக்குத் தேவையான பதிலை எடுத்துக் கொண்டு
பூரித்துப் போனார் மாப்பிள்ளை

இப்படியாக ஒருவரை ஒருவர்
 மிகத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள
 மிகச் சிறப்பாகத் திருமணம் நடந்து முடிந்தது

மன்ம் புரிந்து கொள்ளும் முன்பு
உடல்கள் புரிந்து கொண்டதால்
அடுத்து அடுத்து குழந்தை பிறக்க
அதை வளர்ப்பதற்கான போட்டியில்இருவரும்
இறக்கைக் கட்டிப் பறக்க
ஒருவரைஒருவர்
புரிந்து கொள்வதற்கான அவகாசமின்றியே
காலமும் இறக்கை கட்டிப் பறந்தது

அப்பா ஜாதகக் கட்டை எடுத்ததும்
"அம்மா என்னை புரிஞ்சுக் கோம்மா
எனக்கு இப்போ கல்யாணம் வேண்டாம்
நான் படிக்கணும் " என்றாள்
கல்யாணியின் மூத்த மகள் நித்யா

இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு
அம்மா தனக்குச் சொன்ன பதிலையே
சொல்லவேண்டியிருப்பதை எண்ணி
குலுங்கிக் குலுங்கி அழத் துவங்கினாள் கல்யாணி

 அம்மா இதுவரை இப்படி அழுது பார்க்காத நித்யா
 ஏனோ அதிகம் குழம்பிப் போனாள்
இருபது வருடங்கள் கழித்து  தானும்  இப்படி
அழ வேண்டி இருக்கும் என்பதை அறியாது

தீதும் நன்றும்.............

தீதும் நன்றும்
பிறர் தர வருவதில்லை
நாம் பெற்று வைத்துக் கொள்வதே
நமக்கான தாகிவிடுகிறது

இனியேனும் தீமைகளை மறுத்து
நன்மைகளை மட்டுமே பெற  முயலுவோம்

நட்பும் பகையும் கூட
வெளியில் நிச்சயம் இல்லை
நம் பலமே நண்பன்
பலவீனமே பகைவன்

இனியேனும் பலவீனத்தை ஒதுக்கிவைத்து
பலத்தை மட்டுமே பெருக்கப பயிலுவோம்

வெற்றியும் தோல்வியும்
பிறருடனான ஒப்பீட்டில் இல்லை
நம்முடனான ஒப்பீடுமட்டுமே
சரியானதும் முறையானதும்

இனியேனும்  பிறர் உயரம் விடுத்து
நம்மை அளக்கப் பழகி உயர்வோம்  

வாழ்க்கையென்பது
ஒன்றை அடைதலும்
ஒன்றில் அடைதலும்இல்லை
அது பயணம்  மட்டுமே

இனியேனும்  அனுபவித்துப் பயணித்து
வாழ்வினை  அர்த்தப்படுத்தி மகிழ்வோம்  

மிக எளிமையாய் ஒரு புதிய பிரணவம்

இதற்கு முன்பு
எத்தனைமுறைத் தொடர்புகொண்டிருந்தபோதும்
பிறரைச் சந்திக்கும் ஒவ்வொருமுறையும்
முன் அபிப்பிராயங்கள் ஏதுமின்றி
முதல் தொடர்பு  இது எனும்
எண்ணத்துடனேயே தொடர்பு கொள்கிறேன்
தொடர்பு இயல்பானதாகத் தொடர்கிறது

இதற்குப் பின்பு
எத்தனைமுறை சந்தித்திக்க இருக்கிறபோதும்
பிறரைச் சந்திக்கும் ஒவ்வொருமுறையும்
பின் எதிர்பார்ப்புகள் ஏதுமின்றி
இறுதி சந்திப்பு இது எனும்
எண்ணத்துடனேயே சந்தித்து மகிழ்கிறேன்
சந்திப்பு உணர்வுபூர்வமானதாகத் தொடர்கிறது

இதற்கு முன்பு
எத்தனைப் படைப்புகளைத் தந்திருந்தபோதும்
ஒவ்வொரு புதுப்படைப்பின் போதும்
அது குறித்த அகந்தை ஏதுமின்றி
முதல் படைப்பு இது எனும்
எச்சரிக்கையுடனேயே படைக்கத் துவங்குகிறேன்
படைப்பு சுகமான அனுபவமாய்த் தொடர்கிறது

இதற்குப் பின்பு
எத்தனைப் படைப்புகளைத் தர இருக்கிறபோதும்
ஒவ்வொரு படைப்பின் போதும்
அது குறித்த கற்பனைகள் ஏதுமின்றி
இது இறுதிப்படைப்பு எனும்
அதீத அக்கறையுடனேயே படைக்கத் துவங்குகிறேன்
படைப்பு கனமான ஒன்றாகவே அமைகிறது

இதற்குப் முன்பு
எத்தனை ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருந்தபோதும்
காலை கண்விழிக்கும் ஒவ்வொரு நாளும்
கடந்தகாலச் சுமைகள் ஏதுமின்றி
புதிதாகப் பிறந்திருக்கிறேன் எனும்
புத்துணர்ச்சியுடனேயே நாளைத் துவங்குகிறேன்
இந்த நாள் சிறந்த நாளாகவே தொடர்கிறது

இதற்குப் பின்பு
எத்தனை ஆண்டுகள் வாழ இருக்கிறபோதும்
கடமையைத் துவங்கும் ஒவ்வொரு நாளும்
எதிர்காலக் கவலைகள் ஏதுமின்றி
இதுவே எனக்கான கடைசி நாளெனும்
எச்சரிக்கையுடனேயே நாளைத் தொடர்கிறேன்
இந்த நாளும் பயனுள்ள நாளாகவே முடிகிறது

பெரியார் உழ அண்ணா பரம்படிக்க.....

பெரியார் ஆழமாக உழ
அண்ணா அருமையாகப் பரம்படிக்க
அன்புத் தம்பிகள் வீரிய விதைகளை
மிக நேர்த்தியாய் விதைக்க

விளைந்துச் செழித்த
வயல்வெளி ஏன் இப்படி
பட்டுப் போனதோடு அல்லாமல்
பரிதாபப்படும்படி
பொட்டலாகியும் போனது ?

பண்ணயாய் இருந்த
அந்தப் பூமியை
பண்ணையார் பூமியாக்க முயன்றதாலா ?

அண்ணன் தம்பியாய் இருந்த
விவசாயப் பெருங்குடி மக்களை ஒதுக்கி
அண்ணன் தம்பிகளே
சொந்தம் கொண்டாடத் துவங்கியதாலா?

எது எப்படியோ
எதனால் இப்படியோ

பக்கத்துக் குளத்து
தாமரைக் கொடி மெல்ல
வயல்வெளியில் படரத் துவங்கிவிட்டது

ஒரு பூ பூத்து
மெல்ல இடம் பிடித்து
விரைவாய் பரவவும் துவங்கிவிட்டது

இனியேனும்
தூங்குவது போல் நடிக்காமல்
பண்ணையார் விழிகளைத் திறப்பாரா ?

நிலத்தை மீண்டும் பொதுவாக்கி
பண்ணையாக்கும் பணிதனைச்
செய்திடும் வழிகளைப் பார்பாரா ?

இல்லை வழக்கம்போல்
பட்டுப்போனதற்கு  புதுவிளக்கம் சொல்லி
தன் புலமையைத் தானே ரசிப்பாரா ?

மாலை சூடி
மன்னவானாக்கி மகிழ்ந்த காலம்
பதில் வேண்டிக் காத்துக் கிடக்கிறது

சரியான பதில் இல்லையெனில்
தான் சூடிய  மாலையை  பிய்த்து எறியும்
உறுதியான மன நிலையோடும்....