புத்தகத்தினும் வலைத்தளமே சிறப்பு

 சிறப்பாக என நிச்சயமாகச் சொல்லமுடியாது

என்பது உண்மையாயினும்

பன்னிரண்டாண்டுகளாக

விடாது தொடர்ந்து  மனதில் பட்டதை

வலைத்தளத்தில் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்

பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததைப் போல

வலைத்தளம் இப்போது விறுவிறுப்பாக

இல்லையென்றாலும்

மிகச் சிறப்பாக எழுதக் கூடிய பலர் இப்போது

எதனாலோ எழுவதைத் தொடர்வதில்லை

என்றாலும்..

என் போல சிலர் மட்டுமாவது எழுதிக் கொண்டிருப்பது

மிக்க மகிழ்வளிப்பதாகவே உள்ளது..

அதைவிட எழுதுவதில்லை என்றாலும் 

படிப்பவர்களின் எண்ணிக்கை குறையாமல்

இருப்பதுதான் மகிழ்வளிப்பதாக

மட்டுமல்லாது கூடுதல் ஆச்சரியமளிப்பதாகவும்

உள்ளது 

எம் எழுத்தினை புத்தக வடிவில் 

கொண்டுவந்திருந்தால் ஒரு பதிப்புக்கு

1000 என்கிற எண்ணிக்கையில் மூன்று

புத்தகங்கள் வெளியிட்டிருந்தாலும்...

அந்த மூவாயிரம் புத்தகங்கள் அனைத்தும்

விற்பனையாகி.....

அதை வாங்கிப் படித்தவர்கள் வியந்து

அடுத்து மூவரிடம் கொடுத்து படிக்கும்படியாகச்

செய்திருந்தாலும் கூட ஒன்பதாயிரம் அல்லது

பத்தாயிரம் பேர் படித்திருக்கவே சாத்தியம்

ஆனால் வலைத்தளப் பதிவாக வந்ததை

இதுவரை  எட்டு இலட்சத்திற்கு மிக நெருக்கமாகப்

பலர் படித்திருப்பதும்...

முப்பத்தாறாயிரத்துக்கு மேற்பட்டோர் 

பதிலுரைத்திருப்பதும்

நூற்று முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட நாட்டினர்

விடாது தொடர்வதும்....

வலைத்தளத்தின் பலத்தினை நிரூபிப்பதாக மட்டுமல்லாது

எம் போன்று எழுதுபவர்களுக்கு அதிக

ஊக்கம் தருவதாகவும் உள்ளது  என்பதால்...

..

ஆம் தலைப்பில் சொல்லியபடி

புத்தகத்தினும் வலைத்தளமே

சிறந்தது என்பது மறுக்க முடியாததுதானே

(சிகரத்திற்கு அடுத்து சரிவு என்பது

தவிர்க்க முடியாதது என்பது போல

மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்ற இரண்டு

பதிவர்கள் சந்திப்புக்குப் பின் சந்திப்பே

நடக்காது போனது என் போன்ற பலருக்கு

மிகுந்த வருத்தமே

புதுக்கோட்டைப் பதிவர்கள் மனது வைத்தால்

மீண்டும் அதைத் துவக்கி வைக்க முடியும்

ஆம் மனது வைத்தால்...

வாழ்த்துக்களுடன் )

சமநிலை பெற ஒரு சுருக்கு வழி..

 https://www.facebook.com/profile.php?id=100072089860941&mibextid=ZbWKwL அன்றாடம் எம்மை சமநிலைப்படுத்திக் கொள்ள வேறு எதன் துணையையும் தேடுவதில்லை...தினமும் இதை அவ்வப்போது இந்த இணைப்பைப் பார்த்துக் கொள்கிறேன் ..அவ்வளவே... 

எங்கள் ஐய்யனார் சாமி

 சிறு வயதில்

வாரம் இருமுறை
எங்கள் ஐயனார்சாமியைப்
பார்க்கவில்லையில்லை யெனில்
என் மனம் ஒப்பாது

ஊருக்கு
வெகு வெகுத் தொலைவில்
குதிரையில்
மிக மிக உயரத்தில்
அமர்ந்தபடி
ஊரையே
பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்
காத்துக் கொண்டிருப்பார்
எங்கள் ஐயனார்சாமி,,

ஊரின்
ஒவ்வொரு வழித்தடமும்
அவர் பார்வையில் இருக்கும்
ஊரின்
எந்த ஒரு சிறு நிகழ்வும்
அவர் ஆசி வழங்கவே துவங்கும்

குற்றப் பயத்தாலோ
தீவீர நோயாலோ
வருடத்துக்கு இருவர்
இரத்தம் கக்கிச் சாகப்
படையல் கூடிப் போகும்
ஐயனாரின் பலம் கூடிப்போகும்
குற்றங்களும் குறைந்துப் போகும்


இப்போது ஊர்
கிழக்கு மேற்காய்
மிக விரிந்துப் போகக்
கட்டிடங்களும்
மிக உயர்ந்துப் போகத்
தன் இருப்பிடம் தெரியாதும்
தன் நெடியப் பார்வையற்றும் போனார்
எங்கள் ஐயனார்சாமி

நோய்க்கு மருத்துவரும்
காவலுக்குக் காவல் நிலையமும் வர
படையல்கள் குறையக்
கொஞ்சம் விலகவும்
பார்வையைக் குறைக்கவும்
துவங்கினார்
எங்கள் ஐயனார்சாமி

சமீபத்தில் இரண்டுமுறை
அவர் உண்டியலே
உடைத்துத் திருடப்பட
கண்காணிப்புக் கேமரா
பொருத்தப்படத்
"தனக்கே காவலா " என
நொந்து போனதன் அடையாளமாய்
மெல்ல மெல்ல
விரிவுபடத் துவங்கினார்
எங்கள் ஐயனார்சாமி

ஜபர்தஸ்தாய்
சாரட்டில் பார்த்த ஜமீந்தாரை
நடக்கப் பார்த்து
நொந்தக் கதையாய்
மேகம் தொட்டு நின்ற
எங்கள் ஐயனார்சாமியை
இடுக்கில் பார்ப்பதற்கு
எனக்கும்
மனம் ஒப்பவில்லை

வலுக்கட்டாயமாய்
அவரைப்பார்ப்பதைத்
தவிர்க்கத் துவங்கினேன் நான்

எங்கள்
ஐயனார்சாமிக்கும்
மனம் ஒப்பாதே
இருந்திருக்க வேண்டும்

இல்லையெனில்
எத்தனையோ
புயல் மழையைத்
தூசியாய்த் தள்ளியவர்
நேற்றையச் சிறுத்தூறலுக்கு ...

என்ன சொல்வது ?
எப்படிச் சொல்வது ?

மலரோடு உறவாடி...

 மலரோடு உறவாடி

மகிழ்வோடு வலம்போகும்
நிலவோடு உறவாட
நினைவெல்லாம் பூமணக்கும்

கரையோடு தினம்கூடி
களிப்போடு சதிராடும்
அலையோடு நினைவோட
நுரைபொங்கும் மனமெங்கும்

மலையரசன் உடல்தழுவி
மதிமயங்கித் தரைநழுவும்
குளிரருவி நிலையுணர
மனமாகும் குற்றாலம்

தண்மலரைக் கூடிமனக்
களிப்போடு உலாப் போகும்
வண்டினத்தின் சுகமறிய
மனம்கொள்ளும் ரீங்காரம்

இயற்கையுடன் இணைந்துவிடும்
இளம்மனது வாய்த்துவிட்டால்
இயற்கையதன் சுகம்யாவும்
யாவருக்கும் வசமாகும்

இணைந்து மகிழ்வோம்..உயர்வோம்..

 நான் விழிக்கும் முன்பே

கதிரவன் விழித்துத் தன் ஒளிக்கரங்களால்
உலகை அணைக்கத் துவங்கியிருந்தான்

தோட்டத்துப் பூக்களும்
மலர்ந்து சிரித்து மணம் பரப்பி
சூழலை ரம்மியமாக்கி கொண்டிருந்தன

சின்னஞ் சிறு பறவைகளும்
கூடுவிட்டுக் வெளிக் கிளம்பி
சந்தோஷக் குரலெழுப்பித் திரிந்தன

இவையெல்லாம்
அவைகளில் இயல்பு இயற்கையின் நியதி என
எண்ணித் திரிந்தவரை
எனக்கும் அவைகளுக்குமான உறவு
அன்னியமாகத்தான் இருந்தது

கதிரவனின் அதிகாலை விழிப்புக் கூட
என் தூக்கம் கலைத்து
என்னை விழிக்கச் செய்யத்தான்
என புரிந்தது முதல்

மலர்கள் சிரித்து மகிழ்ந்து
மணம் பரப்புதல் கூட
என்னைக் கவரத்தான்
என அறிந்தது முதல்

பறவைகளின் சந்தோஷப் பாடலும்
உற்சாகப் பவனியும் கூட
எனக்குள் அதை விதைக்கத்தான் என
உணர்ந்து கொண்டது முதல்

"உலகம் பிறந்தது எனக்காக
ஓடும் நதிகளும் எனக்காக " எனச் சொன்ன
கவிஞனின் உள்ளத்துணர்வு மட்டுமல்ல

விலகி நின்று ரசிப்பதை விட
இயைந்து போவதிலும
இணைத்துக் கொள்வதிலும் உள்ள
உண்மையான சுகம்
மெல்ல மெல்ல புரியத்தான் செய்கிறது

(வெறுமனே பதிவுகளை  படித்துச் செல்வதை விட
 இணைத்துக்கொள்வதிலும்
தவறாது பதிலைப் பதிவு செய்வதிலும்   கிடைக்கும் சுகத்தைச்
ஜாடையாகச் சொல்லவில்லை   )

கட்டுப்படாததுள் கட்டுப்படுதல்..

 பகலும் இரவும்

நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை
பகலில் இரவில்
எதைச் செய்வது என்பது மட்டுமே
நம் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது

பருவமும் காலமும்
நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை
பருவத்திற்கும் காலத்திற்கும்
தகுந்தார்ப்போல நம்மை
தகவமைத்துக் கொள்ளும்
அதிகாரம் மட்டுமே
நம் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது

ஆயுளும் முடிவும்
நம் கட்டுப்பாட்டில் நிச்சயம் இல்லை
ஆயுள் முடிவதற்குள்
எதைச் செய்து முடிப்பது என்பதை
முடிவு செய்யும்
அதிகாரம் மட்டுமே
நம் வசம் உள்ளது

வார்த்தைகளும் அதற்கான
அர்த்தங்களும் நம் கட்டுப்பாடில் இல்லை
அதனை முழுமையாகப் புரிந்து
மிகச் சிறந்த படைப்பைத் தருவது மட்டுமே
நம் அதிகாரத்தில் இருப்பதைப் போலவும்....

நான் என்னைக் கடந்து கொண்டிருக்கிறேன்..

 நான் சீராக ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன்

என் முன் கடந்து செல்பவனின்
முகத்தில் வெற்றிப்  புன்னகை
இதழ்களில் ஒரு அலட்சியச்  சுழிப்பு

நான் எப்போதும் போல் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன்

என்னிலிருந்து பின் தங்கத் துவங்குபவன்
முகத்தினில் கவலை ரேகைகள்
விழிகளில் தெறிக்கும் பொறாமைப் பொறி

நான் என் வேகத்தில் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன்

உடன் வருபவன் அதிசமாய்க் கேட்கிறான்
" அவனது அலட்சியப் புன்னகையும்
இவனது பொறாமைப் பார்வையும்
உன்னைப் பாதிக்கவில்லையா "

"பாதிக்க வாய்ப்பே இல்லை
அவர்களின் இலக்கு நானானதால்
அவர்கள் குழப்பமடைகிறார்கள்
எனக்கு நான் மட்டுமே இலக்கு என்பதால்
எனக்கு எவ்வித குழப்பமுமில்லை "என்கிறேன்

கேட்டவன் குழப்பமடைகிறான்

சீரான வேகத்தில்
 நான் என்னைக் கடந்து கொண்டிருக்கிறேன்