Friday, June 4, 2021

முதல் பிரசவம் ( 12 /-- )

 எங்களூர் வந்து சேர்ந்திருந்த மூன்று 

"சிகரம்" இதழ்களும் முப்படை போல

மிகத் தீவீரமாய் என் பெருமையை 

பறைசாற்றிக் கொண்டிருந்தன என்றால்

அது மிகையில்லை


1 )காலாட்படை 

என் தாயார் எங்கு சென்றாலும் மறக்காமல்

வீட்டிலிருந்த பிரதியைக் கையில் கொண்டு

சென்று விடுவாள்..

அன்று ஆங்காங்கு சந்திக்கிற எல்லோரிடம் 

பேச்சுவாக்கில் சொல்வது போல

"என் பையன் இப்போது

படிக்கிற காலத்திலேயே புத்தகத்திலும்

எழுத ஆரம்பித்துவிட்டான்" எனப் 

பெருமை அடித்து வருவாள்.


இது  நான் வெளியே செல்லுகையில் சந்திக்கிற

எல்லோரும்  இதுகுறித்து விசாரிக்கையில் தெரியும்.

உள்ளுக்குள் பெருமையாக இருந்தாலும்

அம்மாவிடம் "ஏனம்மா இப்படி பெருமை

பீத்துகிறாய்" எனக் கடிந்து கொள்வது போல்

கடிந்து கொள்வேன்.அம்மாவும் கேட்டுக்

கொள்வது போல் கேட்டுக் கொள்வாள்

ஆனால் தொடர்ந்து வெளியில் செல்லும் 

போதெல்லாம் கையில் அந்தப் புத்தகம்

இல்லாமல் செல்ல மாட்டாள்.


ஒரு நாள் மாலை தெருவைக் கடக்கையில்

எங்கள் தெருவில் குடி இருந்த தமிழ் ஐயா

இரங்கராஜன் அவர் வீட்டு வாசலில் நின்றிருந்தார்


வழக்கம்போல கொஞ்சம் குனிந்து பௌய்யமாக

வணக்கம் செலுத்தி விட்டுக் கடக்கையில்

"ஏ குட்டிக் கவிஞரே இங்கே வா.." என அழைத்தார்


என்ன சொல்லப்போகிறாரோ என நினைத்தபடி

அருகில் செல்ல என்னை திண்ணையில்

உட்காரச் சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றவர்

கையில் பாரதியார் கவிதைகள் என்ற

கையடக்கப் பிரதியை கொண்டு வந்து

கையில் கொடுத்து ....

"இதை என் அன்பளிப்பாக வைத்துக் கொள்.

தொடர்ந்து படி தொடர்ந்து எழுது

தமிழில் எப்போது எந்த சந்தேகம் என்றாலும்

எந்த நேரமானாலும் என்னை வந்து கேள்.."

என உற்சாகமூட்டிப் பாராட்டினார்


இன்று குட்டி நூலகம் போல வீடு நிறைய

புத்தகங்கள் இருந்தாலும் பாடப்புத்தகங்கள்

நீங்கலாக வீட்டில் வந்த பொதுவான

முதல் புத்தகம் இதுதான்..


இன்றும் கூட அந்தப் புத்தகத்தை

ஒரு பொக்கிசம்போலப் பாதுகாத்து வருகிறேன்..


 (அடுத்து கப்பற்படை )

Thursday, June 3, 2021

முதல் பிரசவம் ( 11/-- )

 என் கவிதை தாங்கிய புத்தகத்துடன் வந்த

என்னை மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்த்திய தோழர் வாசு

பின் அருகில் அமரச் சொல்லி

கொஞ்சம் விரிவாகவே பேசினார் 


"உண்மையில் இந்தக் கவிதையைப் படித்ததும்

செம்மலருக்கோ தீக்கதிருக்கோ அனுப்பலாம்

எனத்தான் எழுதி வாங்கினேன் 

அதன் பின் ஒரு யோசனை வந்தது


இந்த இரண்டு இதழ்களும் மதுரையில் இருந்து

வெளிவருபவை..நானும் அன்றாடம் இந்த

இதழ்களின் ஆசிரியருடன் தொடர்பில் உள்ளவன்.

அப்படியிருக்க இந்த இதழ்களில் வெளிவருமானால்

நிச்சயமாக நான் சிபாரிசு செய்யாது வெளிவந்தால் கூட

என் சிபாரிசினால்தான் வெளியிடப்பட்டிருக்கும்  

எனற எண்ணம் உங்களுக்கும் 

உங்கள்  நண்பர்களுக்கும் வரக்கூடும்.


மேலும் இந்த இரண்டு இதழ்களும் விவசாயிகள்

நெசவாளர்கள் முதலான அதிகம் வாசிப்பனுபவம்

இல்லாத தோழர்களுக்காக  அவர்களுடைய அளவில்

மொழியில்/ நடையில் இருக்கும்


உங்கள்  முதல் கவிதையே வாசிப்பனுவம் 

உள்ளவர்களிடம் சென்றால் அது நல்ல

அங்கீரமாகவும் இருக்கும்./கூடுதல் உற்சாகம்

அளிப்பதாகவும் இருக்கும் எனச் சென்னையில்

இருந்து வெளி வருகிற இந்த இதழுக்கு

எவ்வித சிபாரிசும்  இன்றி வெளியிடுவதற்கான தகுதி

இருந்தால் அவர்கள் வெளியிடட்டும் என

அனுப்பி இருந்தேன்


தகுதி இருந்திருக்கிறது..இதோ வெளிவந்திருக்கிறது"

என்றார்..


ஒரு சிறு விஷயத்தை எனக்காக எவ்வளவு

யோசித்துச் செய்திருக்கிறார் என நினைக்க

எனக்கு மிகுந்த ஆச்சரியமாக இருந்தது


உண்மையில் அவர் சொல்வது போல் 

மதுரையில் இருந்து வெளிவந்து கொண்டிருந்த

இதழ்களில் வெளி வந்திருந்தால்

அவர் எப்படித்தான் மறுத்துச் சொன்னாலும்

அவருடைய சிபாரிசில்தான் வந்திருக்கும்

எனத்தான் நிச்சயம் நினைத்திருப்பேன்

பின் ஒவ்வொருமுறையும் யார் சிபாரிசு மூலம்

வெளியிடச் செய்யலாம் என்ற எண்ணமே

என்னுள் திண்ணமாய் வளர்ந்திருக்கும்


பின் அவரே தொடர்ந்தார்.

" இது போன்ற சிற்றிதழ்கள் பொது வெளியில்

அதிகம் கிடைக்காது.ஆர்வமுள்ளவர்கள்

சந்தாக் கட்டித் தபாலில் வாங்கிக் கொள்வார்கள்

மற்றபடி தனியாகவெனில் நம் மதுரை போன்ற\

நகரங்களில் சில குறிப்பிட்டக் கடைகளில்

சில பிரதிகள் மட்டுமே கிடைக்கும்


நம் மதுரையில் இதுபோன்ற சிற்றிதழ்கள்\

டவுன்ஹால் சாலையில் பாரதி புத்தக நிலையம் அருகில்

ஒரு சின்னப் பெட்டிக் கடையில் தான் கிடைக்கும்


நாளை நான் செல்லுகையில்

இரண்டு பிரதிகள் வாங்கி ஒன்றை

நூலகத்திலும் மற்றொன்றை நம் தோழர்களிடமும்

உங்கள்  கைப்பிரதிப் போல சுற்றுக்கு விடுகிறேன்


அது நம்மில் எழுதத் தெரிந்த சிலருக்கு

நாமும் எழுதலாமே என்கிற எண்ணம் தோன்றவும்

அதன் காரணமாக அவர்களும் எழுதலாம்தானே"

என்றார்..


பின் சொன்னதைப் போலவே மறு நாளே

இரண்டு பிரதிகள் வாங்கி வந்து ஒன்றை

நூலகத்திலும் ஒன்றை ஊரில் அவருடன்

தோழமையுடன்  தொடர்பில் இருந்த 

இளைஞர்களிடம் சுற்றுக்கு விட்டார்


இரண்டு மாதம் கழித்து இந்தச் சிறு

செயல்பாடு எனக்கு அத்தனைப் பெரிய

கௌரவத்தைத் பெற்றுத்தரும் என நான்

கனவிலும் எண்ணவில்லை..


( தொடரும் )


Wednesday, June 2, 2021

முதல் பிரசவம் (10 /--)

 நல்லதை நல்லவிதமாக துவக்கமட்டும்

செய்தால் போதும் பின் அது தன்னைத்தானே

மிகச் சரியாகத் தகவமைத்துக் கொள்ளும் 

என்பதற்கு எங்கள் முதல் கைப்பிரதியே

நல்ல உதாரணமாக இருந்தது


இரண்டு கைப்பிரதியிலும் படித்தவர்கள்

தங்கள் கருத்துகளைப் பதிவு செய்வதற்காக

ஒதுக்கி இருந்த காலிப் பக்கத்தில்

பாராட்டுரையோடு நிறையப் பேர் நானும் 

இதில் எழுதலாமா/ நானும் உங்கள்

குழுவில் இணைந்து கொள்ளலாமா என

எழுதி இருந்தார்கள்..


(ஒருவர் மட்டும் " இளைஞர்களில்

எழுத்துக்களில் எல்லாம் ஒரே சிவப்புக் கவிச்சி

ஆனாலும் பச்சை நாற்றத்திற்கு சிவப்புக் கவிச்சி

தேவலாம்தானே " என எதிர்க்கருத்தைப்

பதிவு செய்திருந்தார்.)


அவர்களையும் நேரடியாக சந்தித்து

இணைத்துக் கொண்டதால்  கைப்பிரதிக்கான

விஷயங்கள் அதிகமாகவே கிடைக்கப் பெற்றது


நூலகர் மூலம் ஸ்டேசனரிப் பொருட்கள்

தடையின்றிக் கிடைத்ததால் பொருளாதாரப்

பிரச்சனையும் இல்லை..


பின் நாங்கள் ஆசிரியர் குழுவாக எங்களை

மாற்றிக் கொண்டு புதியவர்கள் அதிகம்

எழுதும்படியாகச் செய்தோம்..


முதல் கைப்பிரதிக்கு கொஞ்சம் 

சிரமப்பட்டதைப் போல பின்னால் நாங்கள்

சிரமமப்படவே இல்லை. 

எல்லாம் இயல்பாக எளிதாக நடந்தது


ஜூலையில் கல்லூரி திறந்துவிட்டபடியால்

நாங்களும் பிஸி ஆகிப் போனோம்


ஜுலை மாதம் ஒரு சனிக்கிழமை

கல்லூரி முடிந்து மதியம் வீடு திரும்பியதும்

என் தாயார் காலைத் தபாலில் ஏதோ

புஸ்தகம் வந்திருப்பதாகவும் அதை

சாமி ஷெல்ப்பில் வைத்திருப்பதாகவும் சொன்னார்


என்னவாக இருக்கும் என என்னால்

யூகிக்க முடியவில்லை.கல்லூரியில் இருந்து

ஏதாவது வந்திருக்கலாம் என நினைத்துக்

கையில் எடுத்தால் அது மாதந்திர சஞ்சிகைபோல

இருந்தது...


நாம் எதற்கும் சந்தா கட்டவில்லையே

பின் விலாசம் எதுவும் மாற்றிக் கொடுத்து

விட்டானா என விலாசம் பார்க்க 

விலாசம் கூட சரியாகவே இருந்தது..


அது எனக்குத்தான் என உறுதியானதும்

அதைப் பிரிக்க  "சிகரம் " எனப் பெயர்

கொண்ட பத்திரிக்கையாக இருந்தது

ஆசிரியர் செந்தில்நாதன் என இருந்தது

அதைப் பார்த்ததுமே அது முற்போக்குக் கொள்கை 

சார்ந்த புத்தகம் எனத் தெரிந்தது


சரி படித்துப் பார்ப்போம் என ஊஞ்சலில்

அமர்ந்து ஒவ்வொரு பக்கமாக பார்த்துக் கொண்டு

வந்தேன்..


இன்குலாப் அக்னிபுத்திரன் என முற்போக்கு

எழுத்தாளர்களால் அப்போது  அதிகம்

அறியப்பட்டவர்களின் படைப்புகள் இருந்தன.

அப்படியே புரட்டிக் கொண்டே வர 

பன்னிரெண்டாம் பக்கத்தில் இடது பக்கம்

எனது பெயருடன் எனது கவிதை

பிரசுரமாகி இருந்தது..


என்னால் நம்பவே முடியவில்லை

அதிர்ச்சி கலந்த சந்தோஷம் அதிகமாக

ஊஞ்சலில் ஆடுவதை நிறுத்தி

உண்மைதானா என மீண்டும்

மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தேன்..


உண்மைதான் என உறுதியானதும்

இது தோழர் வாசு அவர்கள் மூலம்

வெளியாகி இருக்கவே சாத்தியம் என

முடிவு செய்து அவரைப் பார்க்க உடனே

அவர் வீடு தேடி ஓடினேன்..

அவர் வீட்டு வாசலில் அமர்ந்திருந்தார்...


என்னையும் கையில் புத்தகத்தையும்

பார்த்ததும் " வாங்க தோழரே

கவிஞருக்கான அங்கீகாரம் கிடைத்து விட்டதா

வாழ்த்துக்கள் " என்றார்.


அவருக்கு என் மனமார்ந்த நன்றியைத்

தெரிவித்ததும் அவர் சொன்ன இன்னொரு

விஷயம் எனக்கு இதை விடக்

கூடுதல் மகிழ்வளித்தது..


(தொடரும் )

Tuesday, June 1, 2021

முதல் பிரசவம் (9 /--)

 விமர்சன ஆர்வத்தில் தூங்க 

வெகு நேரம் ஆனதால் காலையில்

எப்போதையும் விட தாமதமாகவே 

எழ நேர்ந்ததால் நூலகம் செல்லவும்

அன்று தாமதமாகிவிட்டது


நான் உள்ளே நுழைகையில் கைப்பிரதித்

தொடர்புடையவர்கள் அனைவரும் 

நூலகரைச்சுற்றி சேரில் அமர்ந்திருந்தார்கள்..


நான் உள்ளே நுழைந்ததும் " வாங்க

கவிஞரே வாங்க வாங்க ..உங்களுக்காகத்தான்

எல்லோரும் காத்திருக்கிறோம் "

என்றதும் எனக்கு வெகு லஜ்ஜையாயிருந்தது.


என்னையும் ஒரு சேரை எடுத்து அவர்

முன்னால் உட்காரச் சொன்னார்.

நான் இதுவரைஅவர் முன்னால் அப்படி

உட்கார்ந்ததில்லை என்பதால்

 உட்காரத் தயங்கினேன்..


அதற்குள் காண்டீபனே ஒரு சேரை 

எடுத்து வந்து அவர் அருகில் போட்டு

என் தோள்பட்டையை அழுத்தி 

உட்கார வைத்தார்..


பின் நூலகர் " உண்மையில் கைப்பிரதி

மிகப் பிரமாதமாக வந்திருக்கிறது.

புகழ்ச்சிக்காகச் சொல்லவில்லை

எனது கருத்தை பின் பக்கம் நானே

விரிவாகப் பதிவு செய்திருக்கிறேன்

படித்துக் கொள்ளுங்கள் " எனக் கைப்பிரதியை

சேதுப்பாண்டியனிடம் கொடுத்தார்.


அவர் படித்து அடுத்தவரிடம் கொடுக்க

அப்படியே கைமாறி கை மாறி என் கையில்

வந்து சேர்ந்தது..அவர் அதில் அனைவரின் 

படைப்புகள் குறித்தும் சுருக்கமாக தனித்தனியாக

எழுதி இருந்தார்.


அதில் என் கவிதை குறித்து இப்படி

எழுதி இருந்தார்." அற்புதமான கவிதை

இது வரி வடிவில் வேண்டுமானால் முதல்

கவிதையாக இருக்கலாம்.மற்றபடி இயல்பாகவே

கவித்துவமிக்கவராக இல்லாத ஒருவரால்

முதல் கவிதையையே இவ்வளவு சிறப்பாக

எழுத முடியாது..வாழ்த்துக்கள்" என

எழுதி இருந்தார்.


தலையில் ஒரு பானை ஐஸ் கட்டியைக்

கொட்டியது போல் இருந்தது..


பின் நூலகர் முன் வராண்டாவில் பேப்பர்

பகுதியில் படித்துக் கொண்டிருந்த என் வயதொத்த

பையனை அழைத்து இதை உள்ளே

வார மாத இதழ்கள் இருக்கும் பகுதியில்

போடச் சொல்லிவிட்டு அவர் கணக்கில்

உடுப்பி கடையில் ஆறு கேஸரியும்

இரண்டு மிக்ஸர்  பாக்கெட்டும் வாங்கி வரச்

சொன்னார்.


எப்போதும் முக்கியஸ்தர்கள் யாரும் வந்தால்

இதுபோல் கடைக்குச் செல்பவனாக நானே

இருந்திருக்கிறேன்.இப்போது முக்கியஸ்தர்போல்

நானிருப்பதே மிகப் பெரிய கௌரவத்தை

அடைந்தது போல் இருந்தது..


பின் நூலகர் "எதிரே சுதந்திரா ஷாப்பில் எனக்கு

அக்கவுண்ட் உள்ளது.கைப் பிரதிக்கான

பேப்பர் கலர் பென்சில் எதுவானாலும்

நீங்கள் வாங்கிக் கொள்ளுங்கள்..

ஒவ்வொரு முறையும் கேட்கச் சங்கடப்படுவீர்கள்

என்பதால்தான் இந்த ஏற்பாடு

வேறு காரணமில்லை "என்றார்


நாங்கள் அவருக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது

எனத் தெரியாமல் மலைத்து நின்றோம்


அதற்கிடையில் தோழர் நூலகரிடம்

ஒரு வெள்ளைத் தாளை வாங்கி என்னிடம் கொடுத்துஎன் கவிதையை நிறுத்தி அழகாக எழுதிகீழே என் வீட்டு விலாசத்தையும்எழுதித் தரச் சொன்னார்.


எழுதி கொடுத்து விட்டு மெல்ல

"இது எதற்கு " என்றேன்


" சும்மா பசிக்கிற போது வறுத்துத் திங்கத்தான்"

எனச் சிரித்தபடிச் சொல்லி நான்காக 

அழகாக மடித்து பையில் வைத்துக் கொண்டார்


அவர் எதற்காக வாங்கினார் என்பது

இரண்டு மாதம் கழித்து  எனக்குத் தெரிய

விக்கித்துப் போனேன்..


(தொடரும் )

Monday, May 31, 2021

முதல் பிரசவம் ( 8 /--)

 தோழர் வாசு சுருக்கமாகச் சொன்னாலும்

அழுத்தமாகச் சொன்னது எங்கள் சிந்தனையில்

ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தத்தான் செய்தது


பின் நாங்கள் மீண்டும் கூடி நம்மை

எழுத்தாளர்களாகக் காட்டிக் கொள்ள

எழுதுவதை விட நம் எழுத்து 

பயன் தரத்தக்கதாக இருக்க எழுதுதலே

சிறப்பு என முடிவுக்கு வந்தோம்.


முன் அட்டைபடம் சிறப்பாக இருந்தால்தான்

புத்தகத்தை கையில் எடுக்கும் ஆர்வம் வரும்

எனக் கருதியதால் முதல் கைப்பிரதிக்கான

அட்டைப்படத்தை ஓவிய ஆசிரியரையே

வரையச் செய்தோம்..அவர் நெற்கதிர்க்கட்டைச்

சும்ந்துவரும் பெண்ணின் படத்தை

அருமையாக வரைந்து கொடுத்தார்


இலக்கியம் ஓர் அறிமுகம் என்ற 

கட்டுரையை சேதுப்பாண்டியம் எழுத

ஒரு அற்புதமான சிறுகதையை காண்டீபன் எழுத

நான் பதினாறு வரிகள் வரும்படியாக

எனது முதல் கவிதையை எழுதினேன்


தோழர் வாசு ஊரின் தேவைகள் குறித்து

ஒரு விரிவான கட்டுரை எழுதிக் கொடுத்திருந்தார்


அதில் வயலும் வாழ்வும் நிகழ்ச்சியை கேட்க

டவுன் பஞ்சாயத்துக்கு வரும் பொது மக்கள்

நின்று கொண்டே கேடக வேண்டிய அவலம்

போக்க உட்கார்ந்து கேட்க சிமெண்ட் இருக்கைகள்

போட்டுத் தரவேண்டும்/ எடுப்புக் கக்கூஸை மாற்றி

கோப்பை பதித்துத் தரவேண்டும் என்பது போன்ற

ஊருக்கான அடிப்படை விஷயங்கள் குறித்து எழுதினார்


(பின்னாளில் இது பொது கோரிக்கைகளாக

அதிகாரிகளிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டு 

நிறைவேற்றப்பட்டது எங்களுக்கு அதிக

மகிழ்வளித்தது)


அனைவரும் எழுதிக் கொடுத்ததை ஒன்று

சேர்த்து கையெழுத்து நன்றாக இருக்கக் கூடிய

இரண்டு மாணவர்களிடம் கொடுத்து எழுதி வாங்கி

பின் அனைத்தையும் வரிசை கிரமமாக அடுக்கி\

முன் பக்கம் ஓவியம் தெரியும்படியாக வண்ண

பிளாஸ்டிக் ஒட்டி..... பைண்ட் செய்து.


இப்படி எல்லாவற்றையும் எல்லோருமாகச்

சேர்ந்து ஏப்ரல் இருபத்தைந்துக்குள் செய்து முடித்து

மே ஒன்று அன்று ஊரில் ஊர்வலம் கொடியேற்றுதல் முதலான நிகழ்வுகள் தோழர் வாசுவுக்கு இருக்கும் என்பதால்

இரண்டாம் தேதி நூலகத்தில் வெளியிட்டோம்


நூலகத்திற்கான பிரதியை தோழர் வாசு

வெளியிட நூலகர் பெற்றுக் கொண்டார்

வெளிச் சுற்றுக்கான பிரதியை நூலகர் வெளியிட

தோழர் வாசு பெற்றுக் கொண்டார்


நாங்கள் அனைவரும் சுற்றி நின்று

கைதட்டி ஆரவாரம் செய்ய எங்கள்

கைப் பிரதிக்கான பெரும் முயற்சி

மிகச் சிறப்பாக அரங்கேறியது..


நூலகத்திற்கான  பிரதியை நூலகர்

என் கையில் கொடுத்து ரவுண்ட் சீல் 

போடச் சொன்னார்..


நூலகத்திற்கு அப்போதெல்லாம் வார

மாத இதழ்கள் தபாலில் தான் வரும்

நூலகத்திற்கான கடை நிலை ஊழியர்

வயதானவர் என்பதால் பெரும்பாலும்

வரமாட்டார்..அப்படி வருகிற நாட்களில் கூட

தாமதமாகத் தான் வருவார்.


நூலகர் வருகையில் வாயிலில் இருப்பவன்

பெரும்பாலும் நானாகத்தான் இருப்பேன்

அவர் வந்ததும் சாவி வாங்கித் திறந்ததும்

உள்ளே விழுந்து கிடந்த வார மாத இதழ்களின்

கவர் கிழித்து அது நூலகப் புத்தகம் என்பது

தெரியவேண்டும் என்பதற்காக ரவுண்ட்சீல்

முன்பக்க அட்டை மற்றும் இடை இடையே

அடித்து வைப்போம்.பெரும்பாலும்

இதை நான் தான் செய்வேன்,


இப்போது நான் எழுதிய கவிதையைத் தாங்கிய

கைப்பிரதியில் ரவுண்ட் சீல் நானே

அடித்த நொடியில் கிடைத்த மகிழ்ச்சியை

நிச்சயம் சொல்லால் விளக்க முடியாது


முன்பக்கம் பின்பக்கம் அடித்ததோடு என் கவிதை

இருந்த பக்கமும் அடித்து நூலகர் கையில்

கையில் கொடுக்க  நடந்தபெருமித நடை

இப்போதும் நினைவில் காலத்தால் 

மங்காத ஓவியமாய் மின்னிக் கொண்டுதான் உள்ளது

என்றால் மிகையில்லை


கைப்பிரதியை பெற்றுக் கொண்ட நூலகர்

நான் முழுவதும் படித்து விட்டு என் 

விரிவான விமர்சனத்தை பின் பக்கம் காலியாக

விடப்பட்டுள்ள பக்கத்தில்  நாளை

பதிவு செய்துவிடுகிறேன். எனச் சொல்ல

சிறிது நேரம் பொது விஷயங்கள் குறித்து

கல்ந்து பேசி விட்டுக் கலைந்தோம்


மறு நாள் அவருடைய விமர்சனத்தில்

என்னுடைய கவிதை குறித்து என்னவாக இருக்கும்

என்கிற ஆர்வம் இரவெல்லாம் 

என்னைத் தூங்கவிடவில்லை


( தொடரும் ) 

Sunday, May 30, 2021

முதல் பிரசவம் ( 7 /--

 ஒரு நல்ல சமூகச் செயற்பாட்டாளர் 

என்கிற முறையில் ஊரில் அனைவரும்

தோழர் வாசுவை அறிந்திருந்ததைப் போலவே

நாங்களும் அறிந்திருந்தோம்


ஆனால் அவர் எங்களையும் எங்கள் புதிய

முயற்சியையும் முழுமையாக அறிந்திருந்தது

எங்களுக்கு ஆச்சரியம் அளித்தது


எங்களருகில் வந்தவர் 

சுற்றி வளைக்காமல் நேரடியாகவே

விசயத்துக்கு வந்துவிட்டார்.


"நான்கு நாட்களுக்கு முன்பு 

நூலகர் ராமச்சந்திரன் அவர்களைச் சந்தித்தேன்

உங்கள் முயற்சியைப் பற்றி மிகப்புகழ்ந்து பேசினார்

ரொம்ப சந்தோசமாக இருந்தது 

எனக்கும் வாசிப்பதிலும் எழுதுவதிலும்

அதிக ஆர்வம் உண்டு.. என்னையும்

இணைத்துக் கொள்வீர்களா " என்றார்..


எங்களுக்கும் இப்படி  சமுகத்துடன் நேரடித்

தொடர்புள்ள ஒருவர் உடன் இருந்தால்

நல்லது எனப்பட்டதால்.

உடன் மகிழ்வுடன் சம்மதித்தோம்..


பின் அவர் எங்கள் கைப்பிரதியின் அமைப்பு

உள்ளடக்கம் முதலான விஷயங்களை மிகுந்த

ஆர்வமுடன் கேட்டறிந்தார்.


நாங்களும் முதல்வெளியீடு என்பதால்

அட்டையில் விநாயகர்/அட்டைபடத்திற்கு ஏற்ற

கவிதை தலையங்கம் முதலான விசயங்களைச்

சொல்ல ஆர்வமுடம் கேட்ட அவர் ...


"நீங்கள் எல்லாம் என்னைவிட கூடுதல்

கல்வித் தகுதி பெற்றவர்கள்..உங்களுக்கு

நான் சொல்ல வேண்டியதில்லை..ஆனாலும்

என்னுடைய சிறு ஆலோசனையும் கேளுங்கள்

பிடித்திருந்தால் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்

இல்லையேல் உங்கள் பாணியில் செயல்படுங்கள்

என்றார்..


நாங்கள் கேட்கத் தயாரானோம்


"இதுவரை நமது ஊரில் ஜாதிகடந்து

ஒன்றாக இணைந்து ஒரு புதிய வேலையைத்

துவங்குகிறீர்கள். மிக்க மகிழ்ச்சி.

புதிய மொந்தையில் பழைய கள்ளு என்பதைப் போல்

புதியமுயற்சியை ஏன் பழம் சிந்தனையுடன்

துவங்குகிறீர்கள்


அட்டைக்கு விநாயகர் படம் வரைகிறவர்

ஏற்கெனவே இருக்கிற விநாயகர்  படத்தைப் பார்த்து

அதைவிட மிகச் சிறப்பாகவோ அல்லது

கொஞ்சம் சராசரியாகவோ வரையப் போகிறார்

அதில் அவர் கற்பனைக்கு தீனி என்ன உள்ளது.


அதைப் போல அதற்கான கவிதையை எழுதப்

போகிறவர் ஏற்கெனவே விநாயகர் குறித்த பத்து பாடல் படித்தால்

உடன் அதைப் போல வார்த்தைகளை அடுக்கி

ஒரு கவிதையைச் செய்யப் போகிறார்

அவருடைய கற்பனைக்கும் அங்கு என்ன

வாய்ப்பு உள்ளது...


சுருங்கச் சொன்னால் குட்டி கல்கி /அமுத சுரபி

ஆனந்த விகடன் தீபாவ்ளி மலர்கள் போல

ஒன்று செய்வதில் என்ன புதுமை இருக்கிறது


மாறாக நீங்கள் வருகிற மே மாதம்

முதல் பிரதியைக் கொண்டு வர இருக்கிறீர்கள்

இயல்பாக அப்படி அமைகிறது

அதை ஏன் நல்ல வாய்ப்பாக 

எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது


ஓவியம் வரைபவரை உழைப்பாளிகளை

கௌரவப்படுத்தும் விதமாக அவருக்குத்

தோணுகிற எதையாவது வரையச் சொல்லுங்கள்

கவிதையும் உழைப்பின் மேனமையைச்

சொல்வதாக  எழுத 

அவர் கற்பனைக்கே விட்டுவிடுங்கள்


மே தினத்தின் சிறப்பு குறித்து நான் எழுதுகிறேன்

ஊரின் இன்றைய நிலை குறித்தும் நாளைய

எதிர்பார்ப்பு குறித்தும் யாராவது எழுதுங்கள்

இப்படி எல்லாம் இருந்தால் நம் கைப்பிரதி

நம் ஊரில் அதிகம் கவனிக்கப் படும்..


இது என்னுடைய கருத்து ,நீங்கள் ஏற்றுக்

கொண்டுதான் ஆகவேண்டும் 

என்கிற அவசியமில்லை" எனச் சொல்லி முடித்தவர்...


பையில் கையை விட்டு ஒரு ஐந்து ரூபாய்த்

தாளை எடுத்து "நீங்கள் எல்லாரும்

படிக்கிற பிள்ளைகள்..உங்களுக்கு பணம்

புரட்டுவது எத்தனை சிரமமாக இருக்கும்

என்பது எனக்குத் தெரியும் "

எனச் சொல்லி நீட்டினார்


நாங்கள் வாங்கத் தயங்கினோம்

எனெனில் அவருடைய வருமானமே

பினாயில் விற்பது மற்றும் சோப்புப் பவுடர்

விற்பதுதான். அதுவும் அது குறித்த

விழிப்புணர்வு ஏதும் இல்லாத ஊரில்....


இந்த ஐந்து ரூபாய்  அவருக்கு

இரண்டு நாள் உழைப்பின் மதிப்பாக

நிச்சயம் இருக்கும்..


அவர் எதுவும் யோசிக்கவில்லை

சட்டென அந்த ஐந்து ரூபாயை என் பையில்

திணித்துவிட்டு "வாழ்த்துக்கள் தோழர்களே .."

எனக் கை அசைத்துக் காட்டிவிட்டு

நடக்கத் துவங்கினார்..


எங்களுக்குள்ளும் கைப்பிரதியின் உள்ளடக்கம்

குறித்தான  ஒரு மாறுபட்ட சிந்தனை

கசியத் துவங்கியது...


( தொடரும் )

Saturday, May 29, 2021

முதல் பிரசவம் ( 6 /- )

 11 ஆம் வகுப்பில் பிரிட்டனில் தொழிற்புரட்சிக்

குறித்து பாடம் எடுத்த எங்கள் சரித்திர ஆசிரியர்

எங்களுக்கு புரிதலும் ஈடுபாடும் வேண்டும் 

என்பதற்காக..


பிரிட்டனில் தொழிற்புரட்சி தோன்றியதும்

எப்படி விவசாயம் முக்கியத்துவத்தை 

இழக்க ஆரம்பித்தது... 

புதிதாக எப்படி ஒரு புதிய தொழிலாளி முதலாளி இனம்

உருவானது என்பதை. எங்கள் ஊர் நிகழ்வுடன்

ஒப்பிட்டு அருமையாகப் பாடம் நடத்துவார்..


அதன் காரணமாகவே என்னால் எங்கள் ஊர்

குறித்து ஒரு கழுகுப்பார்வையிலும்

அணுக்கப் பார்வையிலும் மிகச் சரியாக

உற்று நோக்க முடிந்தது.. 

புரிந்து கொள்ளவும் முடிந்தது


ஆம் முற்றிலும் விவசாயம் சார்ந்தே அனைத்துமாக

இருந்த எங்கள் ஊரில் முதன் முதலாக

ட்ர்க்கி டவல் என்னும் பூத்துண்டு தறியை

ஒருவர் போட ஆரம்பித்தார்...


பத்துக்கும் மேற்பட்டத்தறி ஒரே இடத்தில் போட்டதால்

அது தொழிற்கூடம் போல ஆக ...

அதன் தொர்ச்சியாய் 

கணக்குப் பிள்ளை/ தினக் கூலி வாரக் கூலி மாதக் கூலி/ 

இத்யாதி இத்யாதி சமாச்சாரங்கள் ..

அந்த முதலாளியின்  பொருளாதார வளர்ச்சி....


இப்படிப்பலப் பல விஷயங்கள் கவர்ச்சிகரமானத்

தோன்றியதால் தனியாக குடிசைத் தொழில் போல

ஒருதறி வைத்து வேலை செய்து கொண்டிருந்த

செட்டியார்களில் பலரும் ஜக்காட் எனும்

டர்க்கித் தறிக்கு மாற.ஆரம்பித்தார்கள்...


அதுவரை நிலச் சுவான்தார்களையே நம்பி இருந்த

கூலி கூட அவர்களது மனோபாவம் பொருத்துப்

பெற முடிந்த நிலையில் மௌனமாக சகித்துக்

கொண்டிருந்த இளைஞர்களின் கவனம்

தறிப் பக்கம் திரும்பத் துவங்கியது


அதன் காரணமாக மெல்ல மெல்ல எங்கள் ஊர்

குடியானவர்கள் ஊர்என்கிற முகம் கலைத்து 

தொழில் நகரமாக மாறத்துவங்கியது..


மாதக் கணக்கில் உழைத்துப் பெறுகிற

சம்பளத்தை பதினைந்து நாளில் பெற முடிந்ததும்

அதையும் உரிமையுடன் பெற முடிந்ததும்


மெல்ல மெல்ல அதிக இளைஞர்களை 

ஜாதி வேறுபாடின்றி தறியின் பக்கம் இழுக்க/

பணப் புழக்கம் அதிகரிக்க...

அதன் தொடர்ச்சியாய் ஊரிலேயே 

செலவழிக்கும்படியான வாய்ப்புகளும் பெருக..

அதன் நிழலாய் பற்றாக் குறையும் வளர..

அதன் காரணமாய்க் கூலி உயர்வு குறித்த

எண்ணங்களும் முயற்சிகளும் சச்சரவுகளும்

போராட்டங்களும் தலையெடுக்கத் துவங்க....


இதனைத் தீர்க்கும் சாமர்த்தியம் விவசாய

விஷயங்களில் இருந்த அளவு இந்தத்

தொழிற்பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க 

காங்கிரஸ் மற்றும் தி.மு.க இயக்கம்

சார்ந்தவர்களுக்கு உதவாததால்....


அந்த வெற்றிடத்தை நிரப்பும் திறனும்

இந்தத் தொழில் சார்ந்த சூட்சுமங்களும்

அனுபவமும்  உடையவர்கள் தேவைப்பட்டார்கள்


அதற்கு ஏற்கெனவே கைத்தறி நகராகவே

இருந்த செல்லூரில் அனுபவப்பட்ட

தொழிற்சங்கத் தலைவர்களின் கவனம்

எங்கள் ஊர்ப்பக்கம் திரும்ப....


கட்சியில் ஏற்கெனவே இருந்தவர்களின்

வயதும் மனோபாவமும் இந்தப் புதிய சூழலுக்கு

பொருந்தாது எனவும் அதற்கு கொஞ்சம்

இளைஞராகவே இருந்தால் நல்லது என

முடிவு செய்து கட்சியின் பகுதி நேரப்பணியாளராகத்

தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டவர்தான் தோழர் வாசு..


இவர் மிகச் சிறிதாகச் செய்து கொண்டிருந்த

சோப் பவுடர் மற்றும் பினையில் வியாபாரத்தை

வீடு வீடாகச் சென்று விற்பதுடன்

கட்சி இதழ்களான தீக்கதிர் செம்மலர் ஆகியவைகளை

கேட்பவர்களுக்கு வினியோகிப்பவராகவும் இருந்தார்.


நடு நிலைப் பள்ளி அளவே படித்திருந்தாலும் கூட

உலக அரசியல் பேசுவதிலும் ,ஜெயகாந்தன் படைப்புகள்/

வால்கா முதல் கங்கை வரை / தாய்/

முதலான நூல்களை விமர்சன நோக்கில்

விரிவாகப் பேசும் அளவு இலக்கிய அறிவும்

பெற்றிருந்தது அப்போதே எங்களுக்கு

ஆச்சரிய மூட்டும் விஷயமாகவே இருந்தது.


என்வே அவர் எங்கள் கைப்பிரதி குறித்து

சொல்ல முனைந்த விஷயத்தில் நாங்கள் அலட்சியம்

கொள்ளவில்லை..


கவனமாகவே கேட்டுக் கொண்டிருந்தோம்

அது பயனுள்ளதாகவும் இருந்தது..


ஆம் கைப்பிரதியின் உள்ளடக்கத்தை

முற்றிலும் மாறச் செய்யக் கூடியதாகவுமே

இருந்தது.. 


( தொடரும் )