முனை சேரா முக்கோணம்.

இறக்கைகள் இன்னும்

கொஞ்சம் வளரணும்

அப்போதுதான்

வெகுதூரம் பறந்து தப்பிக்க இயலும்

என எண்ணியபடி

சீட்டை எடுத்து கொடுத்து

கூண்டுக்குள் அடைந்தது

சோலையை மனதில் கொண்ட

அந்த ஜோதிடக் கிளி...

இறக்கைகள் இன்னும்

கொஞ்சம் வளரணும்

அப்போதுதான்

பிய்த்தெடுக்கத் தோதாகும்

என எண்ணியபடி

சீட்டைப்படிக்கத் துவங்கினான்

கிளிஜோதிடம் தவிர்த்து 

வேறு ஏதும் அறியா 

அந்தக் கிளி ஜோதிடன்

கெட்ட நேரம் விலக

இன்னும் ஆறுமாதம் ஆகும்

அப்போதுதான் நினைத்த காரியம்

பலிதமாகும் என்ற

ஜோதிடனின் வாக்குக் கேட்டு

உடன் போதலை

ஆறுமாதம் தள்ளிப் போடத் தீர்மானித்தாள்

பொறுப்பற்ற பெற்றோருக்குப் பிறந்த

சித்தாள் செண்பகம்

படித்தால் உங்களுக்கும் பிடிக்கலாம்

 மாலை 6:30 மணியளவில் நாங்கள் ஒரு ஹோட்டலில் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தோம்.

 அந்த நேரத்தில், ஒரு மனிதன் தனது ஒன்பது முதல் பத்து வயது மகளுடன் வந்து முன் மேஜையில் அமர்ந்தார்.

 அவரது சட்டை சேறும் சகதியுமாக இருந்தது, முதல் இரண்டு பொத்தான்கள் காணவில்லை.  சாலையின்  வேலை செய்யும் ஒரு தொழிலாளி போல் இருந்தது, சிறுமியின் ஃபிராக் கழுவப்பட்டு சுத்தமாக இருந்தது, அவள் தலைமுடியை எண்ணெயிட்டு சுத்தமாக வைத்திருந்தாள்.

 அவள் முகத்தில் ஒரு மகிழ்ச்சி தோன்றியது.  ஹோட்டலின் முழு அழகையும் அவள் ரசிப்பதை நாங்கள் கவனித்தோம்.  மேலே இருந்து குளிர்ந்த காற்றை வழங்கிய விசிறியின் மீது அவள் கண்கள் ஒரு கணம் ஓய்வெடுத்தன.

 குஷன் செய்யப்பட்ட இருக்கையில் அமர்ந்து சற்று எழுந்து அவள் அதை ரசிப்பதைக் கண்டோம்.

 பணியாளர் இரண்டு பெரிய கண்ணாடி குளிர்ந்த நீரை அவர்களுக்கு முன்னால் வைத்தார்.

 அவர் தனது மகளுக்கு ஒரு மசாலா தோசை கூறினார்.  அவன் அதைக் கேட்டதும், அந்தப் பெண்ணின் முகத்தில் இருந்த மகிழ்ச்சி மீண்டும் தெளிவாகியது.

 உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?  என்று பணியாளர் கேட்டார்.

 எனக்கு எதுவும் தேவையில்லை: அவர் பதிலளித்தார்.

 சற்று நேரத்தில், சட்னி மற்றும் சாம்பருடன் ஒரு சூடான, காரமான மசால் தோசை வந்தது,

 சிறுமி தோசை சாப்பிடுவதில் மும்முரமாக இருந்தாள், அவர் அவளை ஆர்வத்துடன் பார்த்துக் கொண்டே குளிர்ந்த நீரைப் பருகினார்.

 பின்னர் அவரது அலைபேசி ஒலித்தது.  இது பழைய மாடல்.   மறுபக்கம் அவரது நண்பர் என்று தோன்றியது.  

இன்று தனது மகளின் பிறந்த நாள் என்றும் அவர் அவளுடன் ஹோட்டலில் இருப்பதாகவும் கூறினார்.

 பள்ளியில் முதல் இடத்தை வென்றால், பிறந்தநாளன்று ஹோட்டலில் இருந்து தனது மசாலா தோசை வாங்கி தருவதாக  முன்பு உறுதியளித்ததாகவும், அவர் முதல் இடத்தை வென்றதால் இப்போது அவர் தனது வார்த்தையை கடைப்பிடிக்கிறார் என்றும் அவர் கூறினார்.

 (அவர் பேசியது தெளிவாக கேட்டது)… இல்லை, நாங்கள் இருவரும் எப்படி சாப்பிட முடியும்?  எங்களிடம் எவ்வளவு பணம் இருக்கிறது?  சில நாட்களாக எனக்கு எந்த குறிப்பிடத்தக்க வேலையும் இல்லை, வீட்டில் என் மனைவி தயாரித்த சாப்பாடு  உள்ளன. எனக்கது போதும்.

 இதற்கு முன் காட்சியையும் உரையாடலையும் கேட்ட நான், எனது தேனீரை என் உதடுகளுக்கு கொண்டு வந்த சூடான தேநீர் நாக்கு எரிந்தபோது அவர்களிடமிருந்து கண் அகற்றப்பட்டது. 

 யார் பணக்காரராகவோ அல்லது ஏழையாகவோ... தனது குழந்தைகளின் மகிழ்ச்சிக்காக எதையும் செய்வர் என்பதை நான் உணர்ந்தேன்.

 நான் எழுந்து கவுண்டருக்குச் சென்று எங்கள் ஐஸ்கிரீம் மற்றும் தேநீருக்கான பணத்தைத் தவிர இரண்டு மசாலா தோசைகளுக்கான பணத்தை ஒப்படைத்தேன்.

 அவர் தந்தையையும் மகளையும் சுட்டிக்காட்டி மெதுவாக கடைக்காரரிடம் கூறினார்

 'அந்த மனிதனுக்கு இன்னொரு தோசை கொடுங்கள், அவர் பணம் கேட்டால்,' இன்று உங்கள் மகளின் பிறந்த நாள், அவள் பள்ளியில் முதல் இடத்தைப் பெற்றிருக்கிறாள், எனவே இது ஹோட்டலில் இருந்து உங்கள் மகளுக்கு கிடைத்த பரிசு.  இதை இன்னும் சிறப்பாகப் படிப்பதற்கான ஊக்கமாக இதை நாம் கருத வேண்டும்.  அவருக்கு இலவசம் என்று ஒருபோதும் சொல்லாதீர்கள், அது அவரது நற்பெயருக்கு சேதம் விளைவிக்கும். "

 ஹோட்டல் உரிமையாளர் புன்னகைத்து, "இந்த பெண்ணும் அவளுடைய தந்தையும் இன்று எங்கள் விருந்தினர்கள். அவர்களைப் பற்றி எங்களுக்குத் தெரியப்படுத்தியமைக்கு மிக்க நன்றி. இந்த பணத்தை வேறு சில தொண்டு நிறுவனங்களுக்கும் அல்லது இது போன்ற பிற தேவைக்கும் பயன்படுத்தலாம்."

 பணியாளர் மற்றொரு தோசை மேசையில் வைத்தார், நான் வெளியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

 சிறுமியின் தந்தை திடீரென்று அதிர்ச்சியில் அவரிடம், "நான் ஒரு தோசை சொன்னேன், எனக்கு இது தேவையில்லை" என்று கூறினார்.

 பின்னர் ஹோட்டல் உரிமையாளர் அருகில் சென்று, “உங்கள் மகள் பள்ளியில் முதலில் வருவதற்கு இது எங்கள் பரிசு,

 நீங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும், மசாலா தோசை இன்று ஹோட்டலின் வகை. '

 தந்தையின் கண்கள் விரிந்தன, அவர் தனது மகளை நோக்கி, "பார், மகளே, நீ கடினமாகப் படித்தால் வாழ்க்கையில் இது போன்ற பல பரிசுகளைப் பெறலாம் என்று பாருங்கள்."

 அவர் ஒரு பேக் பண்ண முடியுமா என்று பணியாளரிடம் கேட்டார்.  அவர் அதை வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்று தனது மனைவியுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புவதாகவும், அதை சாப்பிட அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைக்காது என்றும் கூறினார்.

 "இல்லை,  நீங்கள் அதை இங்கே சாப்பிடலாம். வீட்டிற்கு  நான் இன்னும் 3 தோசையும் ஒரு இனிப்பு  பொதி யும் பேக்செய்கிறேன்."

 இன்று நீங்கள் வீட்டிற்குச் சென்று உங்கள் மகளின் பிறந்தநாளை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடனும் இனிப்புகளுடனும் கொண்டாடுங்கள், அவளுடைய நண்பர்களை அழைக்கவும், அதில் எல்லா மிட்டாய்களும் இருக்கும். '

 இதையெல்லாம் கேட்டபோது, ​​என் கண்களில், மகிழ்ச்சியால் கண்ணீர். 

ஒரு நல்ல செயலைச் செய்ய ஒரு சிறிய படி எடுப்பதில் எங்களுடன் சேர பல மனிதாபிமான மக்கள் முன்வருவார்கள் என்பதை உணர்ந்தேன்.

 படித்ததில் பிடித்தது.💐💐

உங்களுக்கும் பிடிக்குது தானே.ர

BIG BOSS

பால்கனியே

பூங்கா ஆகிப்போக

பிக் பாஸ்கெட்டே

மார்கெட் ஆகிப் போக

செல்போனே

சமூகத் தொடர்பென ஆக

முன்பு

சிலிர்ப்பூட்டிய

சுவாரஸ்யப்படுத்திய

பிக் பாஸ்

இப்போது

சலிப்பூட்டுவதாக

மிக மிக எரிச்சலூட்டுவதாக.                                   

இருக்கவே சாத்தியம் அதிகம்..

ஆம் 

வெளியிலிருந்து

கூண்டுக்குள் இருப்பதைப்

பார்க்கிற சுவாரஸ்யம்....

கூண்டுக்குள் இருந்து

கூண்டுக்குள் பார்க்கச் சாத்தியமா என்ன ?

எம்.ஜி.ஆரின்.கதையும் நம் பதிவரின் கதையும் ( 4)

ஒரு கதையைத் தழுவிப் படம் எடுப்பதுண்டு..ஒரு கதையின் பாதிப்பில் படம் எடுப்பதும் உண்டு..                                                      நம் பதிவர் ஜி.எம்.பி. அவர்கள் 1963ல் எழுதிய அவர் இப்போது பதிவு செய்திருக்கும் கடைசி பக்கங்களைக் காணோம் என்கிற கதையும் 1968 ல் எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் கதையென வந்த கணவன் என்கிற படத்தின் கதையும் மேற்குறித்த இரண்டில் எதற்குப் பொருந்தும் என யோசித்தால்   .........................                                       நிச்சயம்  கணவன் படத்தைப் பார்த்தவர்களுக்கு முதலில் சொன்னதுதான் ஒப்புக் கொள்ளும்படியாய்  இருக்கும் என்பதில்  எனக்கு எவ்வித ஐயமும் இல்லை.                                எம்.ஜி ஆர்  அவர்கள் இப்போது இருந்தால் ஒத்த சிந்தனை என்பது சாத்தியம் என்றாலும் கூட. நம் பதிவர் ஜி.எம்..பி அவர்களை நேரடியாக அழைத்துக் கௌரவித்திருப்பார் என்பது என் திடமான  நம்பிக்கை.                                                                               சந்தேகம் உள்ளவர்கள் அவர் பதிவு செய்துள்ள கடைசிப் பக்கங்களைக் காணோம் என்கிற நாடகம் முழுவதையும் ஒருமுறைப் படித்துப் பின் ஒரு  முடிவுக்கு வரலாம்..                                                                                   1963 லேயே 1968 ம் வருடச் சூழலுக்கு அதுவும் புரட்சித் தலைவருக்குப் பொருந்தும்படியான ஒரு கதையை நாடகமாக எழுதிய நம் மூத்த பதிவர் ஜி.எம்..பி அவர்களுக்கு நம் பதிவர்கள் அனைவரின் சார்பில் மனமார்ந்த நல்வாழ்த்துகளைப் பதிவு செய்வதில் மிக்க பெருமிதம் கொள்கிறேன்                                                                                   (படம் பார்க்காது பதிவை மட்டும் படிப்பவர்கள் புரிந்து கொள்வதற்காக இப்படத்தின்  கதைச் சுருக்கத்தையும் கீழே பதிவு செய்துள்ளேன்)                                                                                                                             Kanavan (About this soundpronunciation (help·info) English: The Husband), is a 1968 Indian Tamil film, directed by P. Neelakantan, starring M. G. Ramachandran in the lead role and Jayalalithaa, with C. R. Vijayakumari, S. A. Asokan, Cho among others. The film was dubbed into Hindi as Aakhri Nishan.[1]

Kanavan

கணவன்

Kanavan film poster.jpg

Film Poster

Directed by

Pa.Neelakandan

Produced by

Sadayappan

Written by

Sornam

Story by

M. G. Ramachandran

Starring

M. G. Ramachandran

Jayalalitha

C. R. Vijayakumari

S. A. Asokan

R. S. Manohar

Cho

Music by

M. S. Viswanathan

Cinematography

V. Ramamoorthy

Edited by

G. D. Joshi

Production

company

Valli Films

Distributed by

Valli Films (Madras)

Release date

15 August 1968

Country

India

Language

Tamil

Plot Edit

Vellaiya was falsely accused for murdering cashier Ganapathy. Meanwhile. Rani a wealthy daughter of Chidambara Pillai, who hates marriages wand wants to be freed from humiliated Manogar, who comes to see Rani after Chidambara Pillai invitation. Manogar gets angry and insults Chidambara Pillai on Rani's behavior. Chidambara Pillai, gets heart-attack and writes a will based on Manager Mani's advise and dies. To inherit, Rani (Jayalalithaa), has to marry in urgency. She chooses a person sentenced to death, the good Velaiya (MGR). Vellaiya though reluctant initially, he marries Rani. However, due to twist of incident, Vellaiya acquitted at the last minute, Velaiya comes to settle down with his beautiful Rani.

He has decided well to give her a lesson in the hardness of life

அ ன்பின் ரமணி சாருக்கு 

 இந்த நாடகம்  நான் 1963 வாக்கில் மேடை  ஏற்றியது  நன்றி வணக்கம்   ...GMB

எம்.ஜி.ஆரின் கதையும் நம் பதிவர் கதையும் (3 )

 நான் மதுரையை விட்டு பல ஊர்களுக்கு

சிறு வயதில் போய் வந்திருந்தாலும் கூட

என்னுடைய கல்லூரி நாட்களில்,தான்

சென்னை வரும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது

அதுவரை நான் அறிந்திருந்ததெல்லாம்\

சினிமா காட்டிய சென்னைதான்.....

சினிமாவில் சென்னை என்றாலே

அந்த எல்.ஐ.சி கட்டிடத்தையும்

கடற்கரையையும் தவறாது காட்டுவார்கள்.

அந்த வகையில் சென்னை வந்ததுமே

என் வயதொத்த எல்லோரும் விரும்பி முதலில்

சென்ற இடம் மெரினா கடற்கரைதான்

மாலை நேரமாகவும்/ இருக்கும் நேரம்

அதிகம் இருந்ததாலும் /விடுமுறை நாள் 

என்பதால் கூட்டம் அதிகம் இருந்ததாலும்

நாங்கள் கற்பனை செய்து வைத்திருந்ததை விட

கடற்கரை மிக மிக அற்புதமாக இருந்தது.

இங்கு வரும்வரை கடலில் குளிக்கும்

எண்ணம் ஏதும் இல்லாதிருந்தபோதும்

பலர் கடலில் குளிப்பதையும் அலைகளில்

அழகாய் மிதந்து நீந்துவதைப் பார்த்ததும்

எனக்கும் என் நண்பன் ஒருவனுக்கும் நீந்தும்

ஆசை வந்துவிட்டது.

குளம் கண்மாய் கிணறு என நீச்சல் அடித்துப்

பழக்கமிருந்தாலும் கடலில் அதுவரை நீந்திப்

பழக்கமில்லை.ஆயினும் இளமை முறுக்கு தந்த

தைரியமா அல்லது முன்னால் நீந்திச் செல்லுகிறவர்கள்

கொடுத்த தைரியமா அல்லது இரண்டுமா

எனத் தெரியவில்லை.``

நானும் என் நண்பனும் தைரியமாக கடலில்

இறங்கிவிட்டோம்.அலைகள் வருகையில்

கரைப்பக்கம் தள்ளிவிடாது உடலை தூக்கிக்

கொடுக்க வேண்டும் என்கிற செய்தி முன்னமேயே

தெரிந்திருந்ததால் விறுவிறுவென கடலுக்குள்

நீந்திச் செல்ல ஆரம்பித்தேன்..

சிறிது நேரத்தில் கடற்கரையில் சப்தமாய்

சிலர் கத்தி அழைப்பது போல் சப்தம் கேட்டது

என்னவென்று திரும்பிப் பார்க்க அதிர்ந்து போனேன்

ஒரு கணம் இருளடித்தது போலாகிவிட்டது

காரணம் நான் கரையை விட்டு வெகுதூரம்

வந்திருந்தேன்.உடன் வந்த நண்பன் பாதி வழியிலேயே

திரும்பிக் கொண்டிருந்தான்.முன்னான் நீந்தி

அசட்டுத் தைரியம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தவர்கள்

என்னிலும் வெகு தூரம் போயிருந்தார்கள்.

ஒரு வழியாக தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு 

மெல்ல மெல்ல கரை நோக்கி நீந்தி வந்து சேர்ந்தேன்

பின் எல்லோரும் எனக்கு தேறுதல் சொல்லி

ஆசுவாசப்படுத்தும்படியாக என் மன நிலை

இருந்தது..

உடன் நீந்து வந்த நண்பன் மட்டும்

"எந்த தைரியத்தில் முன் பின் பழக்கம்

இல்லாத போதும் கடலில் இவ்வளவு

தூரம் நீந்தி போனாய் " என மிகச் சரியான

கேள்வியைக் கேட்டான்.

"எனக்கு முன்னால் நீந்திச் சென்றவர்கள்

கொடுத்த அசட்டுத் தைரியம்தான்.வேறில்லை "

என்றேன்..

இந்த நிகழ்வை இங்கு சொல்வதற்குக்

காரணமிருக்கிறது

நான் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றதும்

எனக்கு உள்ள எழுத்து ஆர்வம் குறித்தும்

வாசிக்கும் விருப்பம் இருக்கும் நேசம் குறித்தும்

அறிந்திருந்த எனது மகள் வலைத்தளம்

ஒன்று இருக்கிறது அதில் எழுத்தத் தெரிந்தவர்கள்

நிறையப் பேர் நிறைய விஷயம் குறித்து

எழுதுவார்கள். உனக்குப் படிக்க அது பிடிக்கும்

நீயும் விரும்பினால் அதில் எழுதலாம் என

ஒரு கணினியும் வாங்கி கொடுத்து 

வலைத்தளத்தையும் உருவாக்கிக் கொடுத்தாள்.-

நான் தொடர்ந்து வலைத்தளத்தில்

வரும் பதிவுகளைப் படித்தும் பின் நானும்

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் எழுதத் துவங்கி

இப்போது ஆயிரத்து ஐநூறுக்கும் மேலாக

எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன் என்றால் அதற்குக்

காரணம்........

எனக்கு ஏதோ நீச்சல் தெரியும் என்றாலும்

கடலில் அவ்வளவு தூரம் அசட்டுத் தைரியத்தில்

நீந்தியதற்குக் காரணம் எனக்கு முன்னால்

நீந்திச் சென்ற நன்றாக கடலில்  நீந்தத்

தெரிந்தவர்களே...

அந்த வகையில் வலைத்தளத்தில் அவ்வளவு

பரிச்சியம் இல்லை என்றாலும் இத்தனை

பதிவுகள் எழுதக் காரணம் ....

சிறந்த பதிவுகள் எழுதியும் 

எழுதுபவர்களை மிகவும் ஊக்கப்படுத்திய 

பல இளைஞர்கள் என்றாலும் கூட....

நான் ஊக்கம் கொண்டது என்னிலும்

வயது கூடிய என்னிலும் சிறப்பாகவும்

விடுதல் இன்றி தொடர்ந்து அனைத்து வகையாகவும்

எழுதி ஆச்சர்யப்படுத்திய நான்கைந்து பேர்

அதுவும்  என் வயது கடந்தவர்கள் தான் 

என்றால் அது மிகையில்லை

அதில் ஒருவரே இந்த பதிவுக்குக் காரணமானவர்

அவர் தன்னைத் தானே இப்படி மிகச் சரியாக

அறிமுகம் செய்து கொண்டிருப்பார்.

81 இயர்ஸ் யங் அண்ட் விப்ரண்ட் பர்டிகுலர்

அபவுட் வேல்யூஸ் இன் லைஃப் லவ் ஆல்...

சூரியன் உதிக்கும் திசை இதுவெனச் சொல்லி

திசையையும் காட்டியபின் கிழக்கு என்பது

உங்களுக்கு நிச்சயம் புரிந்திருக்கும் தானே

(தலைப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளதில் எம்.ஜி.ஆரின்

கதை குறித்தும் அதன் சிறப்புக் குறித்தும்

நம் பதிவர் குறித்தும் எழுதி விட்டேன்

அடுத்து அந்தக் கதைக்கும் நம் பதிவர் கதைக்கும்

அப்ப்டி என்ன சம்பந்தம் குறித்து அடுத்த பதிவில்..

நிச்சயம் அது ஏன் இவ்வளவு பெரிய பதிவாக

முக்கியம் கொடுத்து எழுத வேண்டும் என்கிற

கேள்விக்கு சரியான பதிலாக அமையும் ) 

எம்.ஜி.ஆரின் கதையும் நம் பதிவர் கதையும் ( 2 )

 தலைப்பில் சொன்னது போல்

எம்.ஜி.ஆரின் கதைக்கும் நம் பதிவர் கதைக்கும்

என்ன தொடர்பு ? அந்தப் பதிவர் யார் ? என

சென்ற பதிவை முடித்திருந்தேன்...

நல்ல சுவையான தண்ணீர் ஆயினும்

நெல்லிக்கனியை உண்டபின்  குடித்தால் கொஞ்சம்

கூடுதல் சுவை கிடைக்கச் சாத்தியம் உண்டு

அதைப் போல் முன் பதிவைப் படித்தபின் இதைப் படிக்க

கூடுதலாய் இரசிக்கவும் சாத்தியம்..உண்டு.

சரித்திரத்தை கி.மு. கி.பி என

பிரித்துக் கொள்வது எப்படி புரிந்து கொள்ள

வசதிப்படுகிறதோ அதைப் போலவே

தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை இலக்கியமோ

அரசியலோ சினிமாவோ சமூகச் சூழலோ

மக்களின் மனோ பாவமோ எதுவாயினும்

அறுபத்து ஏழுக்கு முன் அதற்குப் பின்

என பிரித்துப் பார்க்கப் பழகிக் கொண்டோமேயானால்

எதையும் மிகச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளமுடியும்

ஏனெனில் அறுபத்தி ஏழுக்குப் பின்

தமிழகத்தைப் பொருத்தவரை அனைத்து துறையிலும்

மிகப் பெரிய மாற்றமிருந்தது.

மிகப் பெரிய மாற்றம்

என்பதை விட இன்னும் சரியாகச் சொல்ல வேண்டும்

என்றால் தலைகீழ் மாற்றமிருந்தது 

எனக் கூடச் சொல்லலாம்..

குறிப்பாக சினிமாத் துறையில்.....

அதன் கதைப் போக்கில்..கதை சொல்லும் விதத்தில்..

சமூகப் படங்கள் எடுக்கத் துவங்கியபின்

ஏறக்குறைய எல்லாத் திரைப்படங்களின்

கதையமைப்பும் நல்லதாக இருக்கிற சூழல்

யாரோ ஒருவரின் தலையீட்டால்,

அல்லது எதோ ஒன்றின் காரணமாக

மிக மோசமான நிலையடைதலும் பின்

அது படிப்படியாய் சீரடைந்து முடிவில்

பழைய நிலையை அதாவது பழைய 

நல்ல நிலையை அடைவது போலவும் இருக்கும்

யாரோ ஒருவரின் தலையீட்டால் என்பது

அதிகமாக வில்லனின் தலையீட்டால் பெரும்பாலாக

எம்.ஆர். இராதா அவர்களின் தலையீட்டால் இருக்கும்

ஏதோ ஒன்றின் தலையீட்டால் என்பது

புதிய நாகரீகமாக இருக்கும்/ ஆணவமாக இருக்கும்

பேராசையாக இருக்கும்...

(பிரச்சனையை மையமாக ஒரு வரிக் கதையாக

வைத்து பின் விரிவு படுத்திய கதைகள் எல்லாம்

எண்பதுக்குப் பின்தான். )

அந்த வகையில் அமைந்த கதைகளுக்கு

சிறுகதையைப் போல பிரச்சனையை முன் சொல்லி

பின் அந்தப் பிரச்சனையை விளக்கி முடிவாக

தீர்வைச் சொல்கிற பாணி சரிப்பட்டு வராது

என்பதால்..

நாவல் போல்  முதலில் விஸ்தாரமாக 

சூழலை விவரித்துப் பின் அந்தச் சூழலில் ஏற்படும் 

பிரச்சனையைக் காட்டி பின் படிப்படியாய்

சுவாரஸ்யமாய் அதை விடுவிக்கும் பாணியே

அதிகம் கையாளப்பட்டது...

அந்தச் சூழலில் அதாவது அறுபத்து எட்டாம்

ஆண்டில் எம்.ஜி.ஆர் அவர்களின் கதை என்கிற

அடையாளத்தோடு வந்த கணவன் என்கிற படமே

சிறுகதை பாணியில் இருந்தது

 ஆம் சிறுகதை பாணியில் படத் துவக்கத்திலேயே

செய்யாத குற்றத்திற்காக மரண தண்டனை பெற்ற

ஒருவரைக் காட்டி...... 

அவரைத் திருமணத்தில் ஆர்வமே இல்லாத/

ஆண்கள் மீது வெறுப்புக் கொண்ட/ 

திருமணம் செய்து கொண்டால்தான் தான்

பயன் பெற முடியும் என்பதற்காக/

தன் தாலி அறுந்தாலும் பரவாயில்லை

என ஒரு யுவதி திருமணம் செய்து கொள்வதும்

பின் ஆண் வெறுப்பும் ஆணவமும்

எப்படிப் படிப்படியாய் சரிசெய்யப்படுகிறது

அல்லது அடக்கப்படுகிறது எனத் தொடரும்...

இந்த வித்தியாசமான பாணியை துவக்கி

வைக்கிறோம் என்பதாலேயே எந்தப் படத்திற்கும்

பெரும்பாலாக திரைக்கதை விஷயத்தில்

முழுமையாக தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிற

புரட்சித் தலைவர் அவர்கள் முந்தைய

படங்களில் தன்னை கதை விஷயத்தில்

முன் நிறுத்தாத எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள்

இதில் தன்னை கதாசிரியராக முன் நிலைப்

படுத்திக் கொண்டார் என்பது என் எண்ணம்

அந்த வகையில் சிறப்புப் பெற்ற 

வித்தியாசமான கதை அமைப்பைக் கொண்ட

படம் கணவன் என்பதைச் சொல்லவே

எம்.ஜி.ஆரின் கதை எனத் தலைப்பிட்டிருந்தேன்

அதன்படி தலைப்பில் முதல் பாதி சரி...

பின் பாதி....

யார் அந்தப் பதிவர்...அவருக்கும் கணவன்

படக் கதைக்கும் என்ன சம்பந்தம்....

நீளம் கருதி அடுத்தப் பதிவில்...  

எம்.ஜி.ஆரின் கதையும் நம் பதிவரின் கதையும்

ஆகஸ்ட் 15 1968 ஆம் நாள் காலை.

சுமார் எட்டு மணிக்கே ஆசியாவிலேயே

பெரிய தியேட்டர் எனப் பெயர்பெற்ற மதுரை

தங்கம் தியேட்டர் டிக்கெட் கவுண்டரில்

நாங்கள் டிக்கெட் எடுக்க மூச்சுத்திணற வைக்கும்படியான

கூட்டத்தில் முட்டி மோதி முன்னேறிக் கொண்டிருந்தோம்..

ஆம் என்னைப் போன்ற எம்.ஜி.ஆரின் 

தீவிர ரசிகர்களுக்கெல்லாம் அவரின் படம் 

வெளியாகிற அன்றே முடிந்தால் முதல் ஷோவே

பார்ப்பதே ஒரு பெரும் கெத்து.

போலீஸ் அடிவாங்கி சட்டை கசங்கி சமயத்தில்

கிழிந்து டிக்கெட் எடுக்கும்படியான நிலை

என்ற போதும் கூட அதைப் பார்த்து விட்டு

ஊரில் தெருவில் முதல் நாள் முதல் ஷோ

பார்த்துவிட்டேன் என சக நண்பர்களிடம்

பீத்துவதில் உள்ள சுகம் கெத்து அது

அதை அனுபவித்தவர்களுக்குத்தான் தெரியும்

அந்த வகையில் அன்று எம்.ஜி.ஆரின்

கணவன் என்கிற படம் ரிலீஸ் ஆகி இருந்தது

அவர் நடிப்பில் வந்த படத்துக்கே கூட்டம் அள்ளும்

இந்த படத்திற்கு கதை எம்.ஜி.ஆர் என வேறு

போட்டிருந்ததால் கூட்டம் எக்கிக் கொண்டிருந்தது

எழுபது பைசா கௌண்டர் அதை அடுத்து எண்பது

பைசா அதை அடுத்து ஒரு ரூபா பத்து பைசா

கவுண்டர் என வரிசையாக இருக்கும்

முதலில் குறைந்த டிக்கெட் என்பதால் எண்பதில்தான்

அதிகக் கூட்டம் இருக்கும்.முதலில் அதைத்தான்

கொடுக்கவும் செய்வார்கள்.அது முடிந்ததும் அந்த டிக்கெட்

கிடைக்காதவர்கள் சட்டென கம்பித் தடுப்பை

அவர்கள் இருப்பிடத்திலிருந்து அப்படியே

இருக்கிற மேல் இடைவெளியில் அடுத்த

கவுண்டருக்கு லாவகமாக்த் தாண்டுவார்கள்.

அவர்கள் அப்படித் தாவி இறங்குவது

பெரும்பாலும் நம் தலையாகவோ நம்

முதுகாகவோ கூட இருக்கும்.. போலீஸ்

கவுண்டருக்கு வெளிப்பகுதியில் இருப்பதால்

அவர்களால் இதைத் தடுக்க எதுவும்

செய்ய முடியாது.

இந்தக் களேபரத்தில் கழுத்துச் சுளுக்கு

கைகால் சேதாரம் எல்லாம் சர்வ சாதாரணம்.

அதை இரசிகர்கள் வீரத் தழும்பாகவே

ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவம் பெற்றிருந்ததால்

நாங்களும் அந்தப் பக்குவத்தோடும்

பெருமிதத்தோடும் தியேட்டருக்குள் போய்

மக்கள் திலகம் எம்.ஜி. ஆர் என்ற எழுத்து

வந்ததுமுதல் இறுதிக் காட்சிவரை

விசிலடித்து ஜிகினா பேப்பர் கட்டிங் தூவி

சூடம் காண்பித்து பெரும் ஆரவாரத்தோடு

படம் பார்த்து வெளியில் வந்தால்.......

முதலில் இருந்ததை விட இப்போது

போலீஸ் அதிகம் இருந்தது...இரண்டு மூன்று

போலீஸ் லாரிகள் வேறு ஆயுதம் ஏந்திய

போலீஸோடு இருந்தது..

பயந்து வேகமாக வெளியே வந்து

என்ன வென்று விசாரித்தால் போன

காட்சியில் டிக்கெட் கவுண்டரில்

கூட்ட நெரிசலில் இரண்டு பேர்

நசுங்கிச் செத்ததாகச் சொன்னார்கள்.

நாங்கள் நல்லவேளை அது நாமாக

இல்லாமல் போனோமே என

ஆண்டவனுக்கு வானம் பார்த்து

ஒரு கும்பிடு போட்டு நடக்கத் துவங்கினோம்

அப்போது அங்கு கடையோரம்

நின்றிருந்த ஒரு பெரியவர்

"சும்மாவே ஆடறவன் கொட்டடிச்சா

சும்மாவா இருப்பான்.

அவர் நடிப்பு மட்டும்னாலே கட்டி ஏறுகிறவன்.

கதை வேற அவருன்னா ...

இப்படித்தான் ஆகும் " என

யாரிடமோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

அது சரி..அது என்ன கதை ?

அது எம். ஜி ஆர் தன் கதை என சொல்லிக்

கொள்ளும்படியாக அதில் என்ன சிறப்பு ?

அதெல்லாம் கூட இருக்கட்டும்

தலைப்பில் சொன்னது போல் 

எம்.ஜி.ஆரின் கதைக்கும் நம் பதிவர்

கதைக்கும் என்ன தொடர்பு ?

அந்தப் பதிவர் யார் ?  ....

நீளம் கருதி அடுத்தப் பதிவில்...

...