" மெயில் விடுத் தூது "

சிறுத்து
இனித்த இரவுகள்
நீண்டுக் கசக்கிறது

போர்வையாய்
கதகதத்த இருள்
மிரட்டிக் கனக்கிறது

தோழனாய்
அரவணைத்தத் தனிமை
நெருப்பாய் எரிக்கிறது

தாயாய்த்
தாலாட்டிய உறக்கம்
விழிகளைக் கிழிக்கிறது

மெழுகாய்
உருகி ஒளிர்ந்து
இருள் ஓட்டிய அற்புதமே

உடலுள்
உயிராய் நிறைந்து
உணர்வூட்டிய அதிசயமே

பிளவுகளாய்த்
தொடக்கத்தில்  தெரிந்த
சின்னச் சின்னப் பிரிவுகள்

இப்போது
பூகம்பமாய் வெடித்து
சிதறவைத்துப் போகிறது

என் சிந்தனையை
சிதிலமடையச்
செய்து போகிறது

பாமரனை
பாவலனாக உயர்த்தி
இரசித்தப் பைங்கிளியே

மீண்டும் நான்
பாமரனாவதற்குள்
உடன் வந்துச் சேர்

(  ஒரு காதலர்  பிரிவுக் கவிதையைப்
படிக்க  வந்த கோபத்தில்/ சோகத்தில்
பிறந்த கவிதை )

இன்பம் கொள்ளும் சூட்சுமம்

எங்கும் ஜாலி எதிலும் ஜாலி
என்றும் ஜாலி ஜாலி-அதனால்
எங்கள் வழியில் என்றும் இல்லை-
கவலை அதற்குச் ஜோலி

விடிதல் வேண்டி வீணே நிற்கும்
எண்ணம் கடந்து விட்டோம் -அதனால்
முடியும் மட்டும் ஒளியைக் கூட்டி
இருளை நடுங்க வைத்தோம்

உணர வருவதே மகிழ்வு என்பதை
தெளிவாய்ப் புரிந்து கொண்டோம்-அதனால்
தினமும் வெளியில் தேடி அலையும்
அவலம் கடந்து விட்டோம்

பெறுதல் கொடுக்கும் இன்பம் சிறுமை
உணர்ந்து தெளிவு கொண்டோம்-அதனால்
கொடுக்க முடிந்த அளவு கொடுக்கும்
குணத்தைப் பெருக்கிக் கொண்டோம்

எத்தனைக் கோடி இன்பம் வைத்தாய்
என்று மகிழ்ந்த ஒருவன்-இங்கே
மெத்தச் செல்வம் கொண்டு வாழ்ந்த
மனிதன் இல்லை தோழா

இதனை மட்டும் மனதில் கொண்டால்
போதும் அன்புத் தோழா-உனக்கும்
நிதமும் மகிழ்ந்து வாழும் தெளிவு
உன்னுள் பரவும் தானா