மத்தியமரின்...

செல்வம்

இரவை பகலாக்கி

பகலை இரவாக்கி

கோடையை வாடையாக்கி

வாடையை கோடையாக்கி

செல்வந்தர்களின்

உடலையும் மனத்தையும்

நலத்தில் இல்லையாயினும்                        சுகத்தில் நிலை நிறுத்திப்போகிறது

வறுமை

இரவை இரவாகவும்

பகலை பகலாகவும்

கோடையை கோடையாகவும்

வாடையை வாடையாகவுமே வைத்திருந்து

ஏழைகளின்

உடலையும் மனத்தையும்

சுகத்தில் இல்லையாயினும்                        நலத்தில் நிலை நிறுத்திப்போகிறது

எப்படி முயன்றும்

முடியாமையால்

முன்னவர்போல்

சுகத்தில் நிலைக்க இயலாமலும்

ஒருபடி இறங்க

இயலாமையால்

பின்னவர்போல்

நலத்தை சுகிக்க முடியாமலும்

 பாவம் மத்தியமரின்

உடலும் மனமும் மட்டும்

நாளும் ஏங்கி  ஏங்கியே தேய்கிறது

கௌசிக  மனம் தானே  படைத்த

திரிசங்கு நரகத்தில்

நாளும் உழன்று  வாழ்ந்தே சாகிறது

கவியாகும் காதலன்...

நிச்சயமாகச் சொல்கிறேன்
நான் கவிஞனில்லை
கற்பனைக்கும் எனக்குமான தூரம்             எப்போதும் மிக மிக அதிகமே
தொடர் சிந்தனைக்கும் எனக்கும்                      என்றும் தொடர்பு இருந்ததே இல்லை

ஆயினும்
என்னுடன் இருந்து நீ பிரிந்த
சில நிமிடங்களில்...

திரு விழா முடிந்த மறு நாளில்
அனைத்து அலங்காரங்ளையும் இழந்து
அலங்கோலமாய்க் கிடக்கும்
வெட்டவெளி மைதானமும்

அறுவடை முடிந்து அம்மணமாகி
வானம் பார்த்து வெறித்து
அடுத்த விதைப்புக்கு ஏங்கிக் கிடக்கும்
பொட்டலான வயல்வெளியும்

கடைசிப் பேருந்தும் போய்விட
அழுது வடியும் தெரு விளக்கு வெளிச்சத்தில்
விடியலுக்கு ஏங்கிக் கிடக்கும்
கிராமத்துப் பேருந்து நிலையமும்

கோடை விடுமுறைப் பள்ளியும்
நீர் நின்று போன தெருவோரக் குழாயடியும்....

இன்னும் இதுபோல் பிறவும்
தொடர்ச்சியாய் காட்சியாய்                               
 என்னுள் நிறைய
கவிஞனாகி விடுவேனோ என.   
எனக்கே  பயமாயிருக்கிறது

எனக்காக இல்லையெனினும்
பாவம் கவிதையைக் காப்பாற்றவாவது
என்னை விட்டுப் பிரியாதிருக்க முயற்சி செய்

அணிலாய்...

பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்புஒரு மாலைப் பொழுதில் மதுரை ரயில்வே ஸ்டேசனின் முகப்பு வாசலில் நான் நின்றிருக்கும் போது சிறிது தூரத்தில்  ஏதோ சலசலப்பு ஏற்பட்டாற் போலிருத்தது. மதுரையில் இதுபோன்ற சலசலப்புகள் சகஜம் என்றாலும் பத்து பதினைந்து ஆட்டோக்காரர்களுக்கு இடையில் யாரோ ஒருவர் சப்தம் போட்டுக் கொண்டிருந்து தெரிய  நிச்சயமாக இதுஆட்டோக்காரர்களின் சம்பந்தப்பட்ட ஏதோ ஒரு அசம்பாவிதமாகத்தான் இருக்கும்.யாரோ ஒரு நியாயஸ்தன் இவர்களுக்கிடையில் சிக்கி இருப்பான் என நினைத்தபடியே நெருங்கிப் போனேன்.     அந்த சமயம் வெளிநாட்டினர் இருவரை ஏற்றியபடி ஆட்டோ ஒன்று கிளம்பத் தயாராகிக் கொண்டிருந்து.    என்னவென்று விசாரித்தபோது வெளிநாட்டினர் இருவர் ஒரு ஆட்டோக்காரரிடம் காலேஜ் ஹவுஸ் போகவேண்டும் வண்டி வாடகை எவ்வளவு ஆகும் எனக் கேட்டிருக்கிறார்.அவர்கள் கேட்ட இடத்திலிருந்து காலேஜ் ஹவுஸ் போக தெற்குத் திசையில் ஐம்பதடி  போய் பின் கிழக்கில் ஐம்பதடிப் போனால் போதும்.இதற்கு முப்பது ரூபாய் தரலாம் இதற்கு கொஞ்சமும் கூச்சப்படாமல் அந்த ஆட்டோக்காரர் ரூபாய் முன்னூறு ஆகும் என்றிருக்கிறார்.இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நம் போன்ற நியாயஸ்தர் இது என்ன கொள்ளையாய் இருக்கிறது நூறு அடிக்கு முன்னூறு ரூபாயா என நியாயம் கேட்டிருக்கிறார் உடனே அங்கிருந்த ஆட்டோக்காரர்கள் அவரை வலுக்கட்டாயமாக அவ்விடத்தை விட்டு அகற்ற முற்பட்டிருக்கிறார்கள்.அதனால் ஏற்பட்ட சலசலப்பே அது .பின் அவர்கள் பேரம் பேசி முடிவாக இருநூற்றம்பது என முடிவாகி அவர்கள் ஆட்டோவில் ஏற ஆட்டோக்காரர் ஆட்டோவை வடக்குத் திசையில் (போக வேண்டிய திசைக்கு  நேர் எதிராக )திருப்பி ஓட்ட ஆரம்பித்தார்..சரி ஆட்டோக்காரர்  இருநூற்றம்பது சரிதான் என வெளிநாட்டினர் உணரும்படியாகச் செய்யவே வேண்டுமென்றே வெட்டி ரவுண்ட் அடித்து இறக்கிவிட முயற்சிக்கிறார் எனப் புரிந்து கொண்டேன்..                                 வெகு நாட்களுக்கு இந்த சம்பவம் எனக்குப் பெரும் உறுத்தலாகவே இருந்தது. காரணம் உண்மையில் .நான் சமூக நல நோக்கமுடையவனாக இருந்திருந்தால் தைரியமாகப் பக்கம்தான் உள்ளது நடந்தே போய்விடலாம் என அவர்களுக்குச் சொல்லி இருக்கலாம். அழைத்தும் போய்  ஒருவர் அனாவசிய்மாக ஏமாறுவதைத் தவிர்த்திருக்கலாம் என்ற எண்ணமே.                                         ஆனாலும் இதுபோல் அப்பட்டமாக ஏமாற்றப்படுவதைத் தடுக்க ஏதும் செய்ய முடியாதா என்கிற எண்ணமும் ஏக்கமும் எப்போதும் என்னைத் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருந்தது.                                        இந்தச் சூழலில்தான் இதற்குப் பின் சில வருடங்களில் நண்பர்கள் மூலம் கூகுள் மேப் வந்த விவரம் குறித்தும் அது நம் வசம் மொபைலில் இருந்தால் உலகின்எந்த இடமாயினும் யாரிடமும் விலாசம் கேட்டு அலைய வேண்டியதும் இல்லை ஏமாற வேண்டியதும் இல்லை என அறிந்து மிகவும் புளங்காகிதம் அடைந்து போனேன்.            இருந்தாலும் சிலர் கூகுள் மேப் நாம் ஓரிடம் கேட்டால் வேறு இடம் காட்டுகிறது...சரியான வழி காட்டாது வேறு வழி காட்டுகிறது எனச்சிலர் சொல்ல நானும் இது போன்று சில சமயம் அவதிப்பட அதற்கு என்ன காரணமாயிருக்கும் என்ன செய்யலாம் என விசாரித்தும் நானேயோசித்தும் ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன்..                                          குகூள் நிறுவனம் முதல்படியாக இந்தச் சேவையைத் துவங்குகையில் நகரின் முக்கியமான இடம் தூரம் முதலான முக்கிய தகவல்களை தங்கள் நிறுவனம் மூலமாகவே செய்தது என்றும் இன்னும் விரிவாகச் செய்ய பொதுமக்களையும் கைடுகளாக இணைத்துச் செய்கையில் அவர்களது பொறுப்பின்மையாலும் தொழிற்நுட்ப அறிவு போதாமையாலும் சில பல தவறுகள் நேர்ந்துள்ளது எனப் புரிந்து கொண்டேன்.                                                   மழை பெய்யவில்லையே என வானத்தைப் பார்த்து அழுது கொண்டிருப்பதற்குப் பதில் ஏர்ப் பூட்டி உழுது கொண்டிரு.மழை வந்தால் உழவு இன்னும்  சுலபமாகும் என்பதாக ஒரு பழமொழி கிராமப் பகுதிகளில் புழக்கத்தில் உண்டு....அந்த வகையில் நாமும் குறைமட்டும் சொல்லிக்கொண்டிராமல் சின்னச் சின்ன தவறுதல்களை திருத்த முயன்றால் என்ன அது குறிக்காத இடங்களைக் குறித்தால் என்ன என யோசித்து கூகுள் கைடாக கடந்த சில வருடங்களாக என்னை இணைத்துக் கொண்டு செயல்பட்டு வருகிறேன்.                                                       கடந்த நான்குஆண்டுகளில்குறைந்த பட்சம் ஒன்றரை ஆண்டுகள்வெளிநாட்டில் இருக்க நேர்ந்த வாய்ப்பை தவறவிடாமல் போகும் பகுதியை எல்லாம் படத்துடன் பதிய ஆரம்பித்தேன்.ஊரில்இருக்கும் போதும் இது போல பதியப்படாத பகுதிகளை படத்துடன் தொடர்ந்து பதிவு செய்தும் தவறுகளைத் திருத்தம் செய்தும் வருகிறேன்.இன்றைய நிலையில் முன்னூறு இடங்கள் குறித்த பதிவையும் அது தொடர்பாக இரண்டாயிரத்து எண்ணூறு புகைப்படங்களையும் பதிவு செய்துள்ளேன்.இதனை இன்றுவரை முப்பத்து நான்கு இலட்சத்திற்கும் மேலாக பார்வையிட்டிருக்கிறார்கள். என்னுடைய இந்த தன்னலமற்ற சேவையைக் கௌரவிக்கும் விதமாக கூகிளும் எனக்கு எட்டு ஸ்டார் (அதிகப்பட்சம் என்பது           பத்து )அந்தஸ்துக் கொடுத்துக் கௌரவித்திருக்கிறது என்பதைப் பதிவு செய்வதில் பெருமிதம் கொள்கிறேன்.இராமர் பாலம் கட்ட அணில் செய்த தொண்டு  கணக்கிட்டால் கணக்கிலேயே வராது என்றாலும் அணில் கொண்ட மகிழ்வினை அளக்கவே முடியாது என்பதைப் போல என் பதிவுகள் எந்த விதத்திலும் பெரிய விசயமில்லை என்றாலும் என்னைத் தெரிந்த நண்பர்கள் என் பதிவின் துணையோடு அவ்விடத்தைச் சரியாகப் போய்ச்சேர்ந்தேன் எனச் சொல்லும் போது அடைகிற மகிழ்வுக்கு விலையே இல்லை...இதைப் போல யாரும் செய்யலாம்..இது ஒருவகையில் நமக்கு நாமே உதவிக்கொள்வதைப் போலத்தான் இல்லையா.

சடங்குகளும்...சில சம்பிராதயங்களும்..

பாலத்தின் உச்சத்தில்
அதிக சுமையேற்றப்பட்ட
அந்த வண்டி மாடுகள்
நிலை குலைந்து போகின்றன

நிலையுணர்ந்துக்
கீழிறங்கித்
தானும் தள்ளுதல் போல்
குரலால், உடல் மொழியால்
அதீத பாவனை செய்கிறான்
அந்த்க் கிராமத்து வண்டியோட்டி

பிரசவ அவஸ்தையின்
கடைசி நொடி உந்துதலாய்
உடல் சக்தியணைத்தையும்
ஒருங்கிணைத்து மாடுகள்  உந்த
உச்சம் கடக்கிறது வண்டி

உடல் மொழியும்
ஓங்கி ஒலித்தக் குரலும்
பொய்தான் ஆயினும் கூட
உச்ச நொடிக் கடக்க
அந்தப் பாவனைக் கூட
அவசியமானதாகத்தான் படுகிறது

நம்பிக்கைக் குலையாதிருக்க
இருக்கு நிலையிலிருந்து சரியாதிருக்க
பகுத்தறிவுக்கு ஒப்பவில்லையாயினும்
சில சடங்கு சம்பிரதாயங்கள்
மிக அவசியமாவதைப் போலவும்...

எழுதுபவர்களைக் குற்றம் சொல்லாதீர்கள்

எங்களைக்  குற்றவாளியாக்காதீர்கள்
எங்களைக் குறைகூறி அலையாதீர்கள்

கொஞ்சம் தூரமாயினும்
அமருமிடமும்
பறிமாறும் நேர்த்தியும்
திருப்திப்படவில்லையாயினும்
 ருசியும் தரமும்
சரியாயிருந்தால் சரி
என்ற காலம் போய்.....

ருசியும் தரமும் கொஞ்சம்
முன்பின்னாயினும்
ஹோட்டல் இருப்பிடமும்
கார் பார்க் வசதியும்
பரிமாறும் நேர்த்தியும்
சரியாய் இருந்தால்தான்
திருப்திப்படுகிறது என்பதால்

வசதியற்றவனாயினும்
நேர்மையானவனாக
எளிமையானவனாக
கூப்பிட்ட குரலுக்கு
உடன் வருபவனாக
இருந்தால் போதும்
என்ற காலம் போய்.....

ஜெயித்தப்பின்
காணாமல் போகிறவனாயினும்
கிரிமினல் குற்றவாளியாயினும்
தேர்தல் சமயத்தில்
கொடுப்பவருள்
கூடுதலாய் கொடுப்பவனாய் இருந்தால்
சரியானவனாய்ப் படுகிறது என்பதால்

ஒப்பனைகளாயினும்
அழகுக் கடங்கியும்
பாவனைகளாயினும்
அறிவுக் கடங்கியும்
அளவுகோள்கள்
நெகிழும் தனமையற்றும்
இருந்த.காலம் போய்...

அழகென்பதே
ஒப்பனைகளாய்
அறிவென்பதே
பாவனைகளாய்
நெகிழத் தக்கதே
அளவுகோள்களாய் இருந்தால்தான்
சந்தைப்படுத்த முடிகிறது என்பதால்

சொல்லத் தக்கதை
பயனுள்ளதை
எளிமையாய்
மிக உறுதியாய்
சொல்வதென்பதே
மதிக்கத் தக்கதென
இருந்தகாலம் போய்...

பொய்யாயினும்
சுவாரஸ்யமாய்
பயனற்றதாயினும்
நேரங்கடத்தியாய்
இருக்கத் தகுந்ததே
மதிக்கத் தகுந்ததாய்
வியாபாரமாகிறது என்பதால்...

இது சரியானது
இதற்கானது எது என்பது போய் ...
எனக்கிது சரி
இதற்கானது எது
என்பதுவே
இன்றைய   சூழலின்
தர்மமாகிப் போனதால்

எப்போதும்,
இனியேனும்
எழுதுபவர்களைக்  குற்றவாளியாக்காதீர்கள்
எழுத்தாளர்களைக் குறைகூறி அலையாதீர்கள்

ஒட்டக் காய்ச்சிய உரைநடையே..

காதல் உணர்வு  பூக்கையில்
சேர்ந்தே பிறந்து பரவும்
மகரந்த மணமே

வண்ண வண்ண வார்த்தைப் பூக்களைச்
சந்தச் சரடில் சேர்த்திணைக்க வளரும்
மனங்கவர் பூமாலையே

கவிஞனும் கற்பனையும்
கந்தர்வ மணம்புரிந்து
கூடிக் களிக்கப் பிறக்கும்
அதியக் குழந்தையே

மடமை மரம் முறிக்க
சிந்தனைச் சிற்பிகளுக்கு வாய்த்த
 கூர்மிகுக்  கோடாலியே

தனிமைத் துயர் போக்கி
ஏகாந்த சுகத்தில் மிதக்கவிடும்
ரம்பையே ஊர்வசியே

குறிவைத்த இலக்கினை
மிகச் சரியாய்த்
தாக்கிக் தகர்க்கும் விசைமிகு  பான மே

எண்ணச் சுமைகளை
எளிதாக ஏற்றிச் செல்ல
ஏதுவான எழில்மிகு வாகனமே                       
         
தூங்கச் செய்யவோ
ஏக்கத்தைச்  தூதாய்ச் சொல்லவோ
கவலையை மறக்கவோ
களிப்பில் மூழ்கிச் சுகிக்கவோ
வாழ்வை ரசிக்கவோ
ரசித்தததை சுருக்கமாய் விளக்கவோ

கவிதைபெண்ணே உன்னைவிட்டால்
உலகினில் மாற்று ஏது சொல்
என்றும்போல உன் அருளை
எமக்குநீ வாரிவழங்கிச் செல்

அரைப்பைத்தியமும் முழுப்பைத்தியமும்

சமீபமாக ஒரு திருமண நிகழ்வில் கலந்து கொண்டிருக்கும் போது எனது இருக்கைக்கு அருகாமையில் இருந்த ஒரு நடுத்தர வயதுப் பெண்மணி மிகவும் பதட்டமாகவே இருந்தார்...முஹுர்த்த நேரம் நெருங்க நெருங்க இன்னும் பதட்டமாகி திருமண மேடையையும் மண்டப வாயிலையும் திரும்பத் திரும்பப் பார்த்தபடி   இன்னும் பதட்டமானார்...அவர் செய்கையைப் பார்க்கப் பார்க்க எனக்கும் நிச்சயம் ஏதோ நடக்கப் போகிறது..போலீஸோ இல்லை யாரோ வந்து எதற்காகவோ திருமணத்தை நிறுத்தப் போகிறார்கள்.அந்த விசயம் எப்படியோ இந்தப் பெண்மணிக்குத் தெரிந்திருக்கிறது..அதனால்தான் இத்தனைப் பதட்டமடைகிறார் எனப் புரிந்து கொண்டு நானும் பதட்டமாய் இருபக்கமாய் மாறி மாறி பார்க்கத் துவங்கினேன்.சிறிது நேரத்தில் கெட்டி மேளம் கெட்டி மேளம் எனச் சப்தம் வர மண மேடை பக்கம் திரும்பி தம்பதிகள் மீது அட்சதையைப் போட்டு ஆசீர்வதித்துவிட்டு அந்தப் பெண்மணியைப் பார்த்தேன்.அவரும் அது மாதிரியே செய்துவிட்டு நெஞ்சில் கைவைத்துப் பெருமூச்சு விட்டு விட்டு ஆண்டவனுக்கு நன்றி சொல்வது போல வானம் நோக்கி கைகளைக் குவித்து வணங்கினார்..எனக்கு இதற்கு மேலும் பொறுமையாய் இருக்க முடியவில்லை..என்ன விசயம் எனத் தெரிந்து கொள்ளாவிட்டால் மண்டைவெடித்துவிடும் போலாகிவிட்டது...பின் இயல்பாக நகர்ந்து அமர்வது போல் அவர் அருகில் அமர்ந்து அவர் யாருக்கு உறவு முறை என்பதையெல்லாம் விசாரித்து கொஞ்சம் இயல்பான நிலைக்கு அவர் வந்ததும் "என்னம்மா ரொம்ப நேரமா உங்களை கவனிச்சுக்கிட்டே வர்றேன்..ரொம்ப டென்ஸனாகவே இருத்தீங்க என்ன காரணம் " என்றேன்.. அவர் நிதானமாகவே பேச ஆரம்பித்தார்.." இப்ப எல்லாம் எந்தக் கல்யாணத்துக்குப் போனாலும் இப்படித்தான் டென்ஸனாயிடுது.தாலி கட்டுறதுக்குள்ளே யாரும் வந்து என்னவோ சொல்லி கல்யாணத்தை நிறுத்திடுவாங்களோன்னு மனசு பட படன்னு அடிச்சிக்கிறுது...அதைத் தடுக்க முடியலே " என்றார்..எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது...அட...இது சீரியல் மெண்டல் எனப் புரிய முதலில் சிரிக்கத் தோன்றியது.பின் யோசித்துப் பார்த்து அடக்கிக் கொண்டேன்..காரணம் முழுப்பைத்தியத்தைப் பார்த்து அரைப்பைத்தியம் சிரிச்சா நல்லாவா இருக்கும்..